Uzasadnienie
W dniu 8 grudnia 2011 r. Z.G. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wymierzenie Starostwu Powiatowemu w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012.270.) - dalej p.p.s.a., z powodu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uzasadniając wskazał, iż w dniu 13 października 2011 r. złożył w kancelarii Starostwa Powiatowego w Ł. skargę na przewlekłość postępowania. Skarga ta nie została przekazana do sądu, a do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Do w/w wniosku skarżący załączył egzemplarz skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawierający potwierdzenie daty jej złożenia
W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] r. Starosta Powiatu Ł. wskazał, iż skarga Z. G. z dnia 13 października 2011 r. została potraktowana jako zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa. i przekazana zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jako organu administracji publicznej wyższego stopnia. O powyższym skarżący został powiadomiony pismem z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Jednocześnie Kolegium za właściwe uznało postępowanie Starosty Ł. w zakresie przekazania skargi z dnia 13 października 2011 r.
Pismem procesowym z dnia 13 marca 2012 r. Z.G.poparł swój wniosek z dnia 8 grudnia 2011 r. i wniósł o wyciągnięcie konsekwencji w stosunku do organów i osób naruszających jego prawa.
Pismem procesowym z dnia 25 kwietnia 2012 r. zatytułowanym "Odpowiedź na wniosek skarżącego o ukaranie grzywną" Starosta Ł. wniósł o nieuwzględnienie wniosku. Podniósł, że "uwzględniając przepisy regulujące właściwość organów do rozpoznania spraw związanych z zaskarżeniem przez stronę opieszałości organu pierwszej instancji, Starosta Ł. przekazał wymienioną wyżej skargę jako zażalenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł". Organ wskazał również, że skarga Z.G. z dnia 8 grudnia 2012 r. była trzecim z kolei pismem skarżącego złożonym w tej samej sprawie. Pierwsza skarga, która wpłynęła do organu w dniu 12 sierpnia 2011 r. została zakwalifikowana jako skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII kpa. i uznana za niezasadną. Kolejne skargi w sprawie wpłynęły w dniu 13 października 2011 r. i w dniu 8 grudnia 2011 r. Mając na uwadze fakt, iż żadna z tych skarg nie zawierała nowych zarzutów w porównaniu ze skargą z dnia 12 sierpnia 2012 r., Starosta podtrzymał dotychczasowe stanowisko i pozostawił skargi bez rozpatrzenia.
Organ podniósł nadto, iż w dniu 19 grudnia 2011 r. Ł.Urząd Wojewódzki w Ł.przekazał Radzie Powiatu Ł.skargę Z. G. z dnia 8 grudnia 2011 r. dotyczącą działalności Starosty Ł. Uchwałą z dnia 22 lutego 2012 r., nr [...] Rada Powiatu Ł.uznała skargę za niezasadną. Powyższe w ocenie Starosty wskazuje, iż nie naruszył on przepisów dotyczących przekazywania skarg. Tym samym wniosek jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Powołany powyżej przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wprowadza zasadę pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją takiego rozwiązania jest nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku rozpoznania charakteru procesowego skargi, nadanie jej dalszego biegu, sporządzenie odpowiedzi na skargę oraz skompletowanie akt sprawy i przekazanie ich do właściwego sądu administracyjnego.
Natomiast przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi swoistego rodzaju środek dyscyplinująco – restrykcyjny, który może zostać zastosowany w przypadku niedochowania przez organ administracji obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy czym należy pamiętać, iż powołany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Powyższe oznacza, iż sąd rozpoznając wniosek bierze pod uwagę wszelkie okoliczności, takie jak charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia obowiązku, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy organ przed rozpoznaniem wniosku przez sąd obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. (podob. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08, LEX 493793; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 33/08, LEX 489774).
W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż w dniu 13 października 2011 r. Z. G. złożył w Kancelarii Głównej Starostwa Powiatowego w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na przewlekłość postępowania Starosty Powiatowego w Ł. Skarga ta nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a potraktowana jak zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa.
Powyższe oznacza, że wniosek Z. G. należy uznać za zasadny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
Odnosząc się natomiast do wyjaśnień organu administracji należy wskazać, iż następstwem zasady pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego jest między innymi ciążący na organie administracji obowiązek skompletowania całości posiadanych akt sprawy i przekazania ich do właściwego sądu administracyjnego. Do organu ani do jego pracowników nie należy natomiast ocena zachowania wymogów formalnych skargi, w tym ocena wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia.
Nie jest także rolą organu administracyjnego działalnie za stronę postępowania. Wprawdzie przepis art. 9 kpa. zobowiązuje organy administracji publicznej do należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, niemniej jednak przepis ten nie upoważnia i nie nakłada na organy obowiązku do działania w imieniu i za stronę tego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.
t.p.