Uzasadnienie
III SO/Łd 13/09
W dniu 20 października 2009 r. J. U. i W. U. (dalej wnioskodawcy) złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła jeszcze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonej do akt niniejszego postępowania korespondencji wnioskodawców z dnia 12 października 2009 r. (znak W III 16932/09) wynika jedynie, że w dniu 5 października 2009 r. wnieśli oni za pośrednictwem zaskarżonego organu skargę na bezczynność Rady Miasta Ł. w przedmiocie dokonania zmian w uchwale Zarządu Miasta Ł. z dnia [...] (Nr [...]).
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazali, że oboje są osobami bezrobotnymi i utrzymują się jedynie z zasiłków z pomocy społecznej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiadają własnego domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawców stanowią zasiłki z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w kwocie 175,50 zł na osobę. Łączny dochód w gospodarstwie domowym wynosi więc 351 zł. Wnioskodawcy nie mają przy tym żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając niniejszy wniosek, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawcy nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową wnioskodawców, w szczególności fakt, że są osobami bezrobotnymi i utrzymują się jedynie z zasiłków z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w łącznej wysokości 351 zł. Nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów. Z uzyskiwanych dochodów pokrywają natomiast niewątpliwie podstawowe wydatki na utrzymanie i inne niezbędne koszty bieżącego utrzymania.
W ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną wnioskodawców.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.