Uzasadnienie
III SO/Łd 14/08
Pismem z dnia [...] r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. A w Ł. z dnia [...] r. wydanej w przedmiocie nadania tytułu zawodowego i wydania dyplomu ukończenia uczelni. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa., skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wraz ze skargą strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] r. K. K. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wymierzenie Wyższej Szkole Finansów i Informatyki im. A w Ł. kary grzywny, z uwagi na "brak reakcji" ze strony szkoły na powyżej wskazaną skargę z dnia [...] r.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 5 grudnia 2008 r. odpis powyższego wniosku został przesłany do organu administracji publicznej.
W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z dnia [...] r. Rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. A w Ł. potwierdził, iż w dniu [...] r. do uczelni wpłynęły kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pisma – skarga na decyzję z dnia [...] r. oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na brak wyraźnego wskazania w w/w pismach, iż skarga jest kierowana za pośrednictwem uczelni, przesłane pisma uznane zostały jedynie za pisma informujące o fakcie wniesienia skargi.
Do pisma z dnia [...] r. załączono kserokopię skargi z dnia [...] r. oraz kserokopię wniosku z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. A w Ł. wyjaśniła, iż w stosunku do K.K. toczyło się postępowanie karne w przedmiocie podejrzenia posługiwania się podrobionymi dokumentami, które zakończyło się wydaniem wyroku skazującego. Do pisma procesowego załączono statut uczelni, który w § 23 stanowi, iż jednoosobowym organem kierującym uczelnią oraz reprezentującym ją na zewnątrz jest Rektor.
Do dnia dzisiejszego Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. A w Ł.nie przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. (art. 54 § 2 ppsa.).
W myśl art. 55 § 1 ppsa. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 154 § 6 ppsa. stanowi, iż grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. A w Ł. nie wypełniła dyspozycji art. 54 § 2 ppsa. Jak wynika z oświadczenia zawartego w piśmie procesowym z dnia [...] r., skarga K. K. z dnia [...] r. oraz wniosek z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wpłynęły do uczelni w dniu [...] r. Zatem termin przewidziany w art. 54 § 2 ppsa. upłynął w dniu [...] r.
Ponadto jak już wcześniej wskazano, Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. A w Ł., do dnia dzisiejszego nie przekazała do Sądu wymaganych prawem dokumentów.
W ocenie Sądu za wymierzeniem organowi administracji publicznej grzywny przemawia to, że uchybienie terminowi przewidzianego w art. 55 § 2 ppsa. jest znaczące, bo wynosi na dzień dzisiejszy ponad 12 miesięcy. Nadto wskazać należy, iż pomimo poinformowania uczelni o fakcie złożenia przez K. K. wniosku o wymierzenie grzywny, uczelnia nadal nie dopełniła obowiązków wynikających z treści art. 54 § 2 ppsa.
Mając powyższe na uwadze Sądu, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ppsa. orzekł jak w postanowieniu
Wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok 2007, wynoszącego 2.899,83 (dwa tysiące osiemset dziewięćdziesiąt dziewięć 83/100) złotych, Sąd ustalił na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w czwartym kwartale 2007 r. (M.P. 2007 r. Nr 85 poz. 920).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.
T.P.
.