Uzasadnienie
III SO/Łd 17/14
W dniu 24 października 2014 r. F. B. (dalej: wnioskodawca) złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła jeszcze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika jednakże, że wnioskodawca zamierza wnieść skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego.
Uzasadniając wniosek wnioskodawca wskazał w szczególności na ponoszone wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. Podniósł także, że wraz z żoną pomagają swojej córce, która wychowuje dwójkę dzieci. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z żoną. Są właścicielami nieruchomości o powierzchni 2.000 m2, na której posadowiony jest budynek mieszkalny o powierzchni 90 m2. Nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedyne osiągane dochody stanowią świadczenia emerytalne: wnioskodawcy w wysokości 2.185,26 zł brutto (1.850,19 zł netto) oraz jego żony w wysokości 1.409,47 zł brutto (1.184,62 zł netto). Łączny dochód w gospodarstwie domowym wynosi więc ok. 3.600 zł brutto (3.000 zł netto), co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 1.800 zł brutto.
Wnioskodawca wskazał natomiast na ponoszone bieżące wydatki m.in.: opał; odprowadzenie ścieków, wywóz śmieci i woda; energia elektryczna; ubezpieczenie; telefon, a także wydatki na leki – wyliczając je na ok. 500 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla niej i jej rodziny. Zauważyć przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Oceniając w tym kontekście złożony wniosek należy wziąć pod uwagę następujące okoliczności faktyczne. Z jednej strony oceniając możliwości płatnicze strony referendarz wziął pod uwagę fakt, że wnioskodawcy utrzymuje się wraz z żoną ze świadczeń emerytalnych obojga małżonków, pomaga finansowo córce, która wychowuje dwoje dzieci, nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Należało także mieć na uwadze, że część dochodów wnioskodawcy zostaje przeznaczona na opłacenie zakupu leków.
Z drugiej jednak strony – w ocenie referendarza – w niniejszej sprawie istotne dla podejmowanego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawcy (w którym pozostaje także jego żona) wynoszą ok. 3.600 zł brutto (ok. 3.000 zł netto).
Stwierdzić należy w związku z tym, że w sytuacji osiągania w gospodarstwie domowym wnioskodawcy stałych, bieżących dochodów we wskazanej wysokości, nawet wobec przyjęcia, iż część faktycznego dochodu przeznaczana jest na opłacenie leków i wskazane wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, to – zdaniem referendarza – wnioskodawca nie może skutecznie zasłaniać się argumentem zupełnego, całkowitego braku środków na poniesienie kosztów sądowych.
W tej sytuacji referendarz uznał, iż wniosek zasługuje jedynie częściowo na uwzględnienie.
Wobec powyższego przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W ocenie referendarza, wnioskodawca jest w stanie ponieść bez uszczerbku koniecznego utrzymania kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Tym bardziej, że z zostaje zwolniony z obowiązku ponoszenia pozostałych innych kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 245 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.