- Sąd
- Dnia 17 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III
- Rozpoznanie
- w dniu 17 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wniosku P. Ł. o wymierzenie Staroście Zgierskiemu grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 14 września 2024 roku na bezczynność Starosty Zgierskiego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.
- Skład
- Sędzia WSA Monika Krzyżaniak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Ewa Alberciak
Sędzia WSA Paweł Dańczak
Postanowienie WSA w Łodzi z 17 stycznia 2025 r., III SO/Łd 4/24
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 54 § 1, art. 54 § 2, art. 55 § 1
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
15 października 2024 r. P. Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie Staroście Zgierskiemu grzywny w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie w terminie skargi z 14 września 2024 r. na bezczynność Starosty Zgierskiego w przedmiocie wniosku z 13 sierpnia 2024 r. o udostępnienie numeru księgi wieczystej dla działki nr [...] położonej w A. Skarżący podał, że organ nie zastosował się do obowiązków, o których mowa powołanym przepisie i nie przekazał sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zwrócił uwagę, że jest to kolejna skarga związana z tą samą sprawą, tj. pozwoleniem na budowę z 10 grudnia 2021 r., 1883/2021, a obecnie organ popadł w bezczynność całkowitą nie realizując już nawet obowiązków informacyjnych wynikających z art. 36 k.p.a.
W związku z powyższym, zdaniem skarżącego zasadne jest nałożenie grzywny w wysokości, o której mowa w skardze oraz w przypadku uznania skargi za zasadną przyznanie sumy pieniężnej w wysokości minimalnej stawki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w I instancji za czynności adwokackie.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, w piśmie z 6 listopada 2024 r. Starosta Zgierski wskazał, że skarga i odpowiedź na skargę została przekazana na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu w oparciu o § 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego.
Podał, że pismem z 30 października 2024 r. sąd zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie przekazanych danych poprzez nadesłanie skargi wraz z załącznikami. Powyższy obowiązek został wykonany w trybie niezwłocznym. W związku z powyższym Starosta Zgierski podtrzymał w całości stanowisko o bezzasadności skargi na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek jako niezasadny podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 54 § 2 zd. 1 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, że sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także przyczyny i rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt 14 września 2024 r. (sobota) za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej P. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Zgierskiego w przedmiocie wniosku z 13 sierpnia 2024 r. o udostępnienie numeru księgi wieczystej działki. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., rozpoczął bieg od 16 września 2024 r. (poniedziałek), a upływał 15 października 2024 r. (wtorek) Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę z 14 października 2024 r. została nadana przesyłką poleconą 18 października 2024 r., a do sądu wpłynęła 22 października 2024 r. 11 listopada 2024 r., w odpowiedzi na wezwanie sądu z 30 października 2024 r., doręczone 4 listopada 2024 r. Starosta Zgierski przekazał skargę P. Ł. z 14 września 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w formie elektronicznej.
Zdaniem sądu nieznaczne uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. 3 dni oraz charakter sprawy pozwalają na uznanie, że uchybienie to nie było skutkiem zawinionej opieszałości organu, a zatem wymierzenie organowi grzywny było niecelowe. Pomimo nieznacznego uchybienia przez organ terminowi do wykonania obowiązku w zakresie przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nie można dopatrzyć się w działaniu organu istotnych zaniedbań świadczących o lekceważeniu wymogów wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zaniechanie organu nie miało również na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. W rozpoznawanej sprawie nie zostało naruszone prawo strony do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, ponieważ organ przekazał skargę z 14 września 2024 r. na bezczynność Starosty Zgierskiego w przedmiocie wniosku o udostępnienie numeru księgi wieczystej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 17 stycznia 2025 r., sygn. akt III SAB/Łd 42/24, stwierdził bezczynność Starosty Zgierskiego w rozpoznaniu wniosku P. Ł. z dnia 13 sierpnia 2024 r. o udostępnienie numeru księgi wieczystej działki, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał Starostę Zgierskiego do rozpoznania wniosku z dnia 13 sierpnia 2024 r. o udostępnienie numeru księgi wieczystej działki w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok jest nieprawomocny.
W związku z powyższym, w niniejszej sprawie nie jest konieczne wymierzenie organowi grzywny, jako środka dyscyplinującego do wykonania ciążącego na nim obowiązku, a z postępowania w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., czynić narzędzie o wyłącznie represyjnym charakterze.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., oddalił wniosek.
R.T-M.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.