Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył Komisji Stypendialno-Socjalnej Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu [...] grzywnę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W dniu 19 lutego 2013 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika organu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 238/13 potraktował powyższą skargę kasacyjną jako zażalenie i je odrzucił z uwagi na uchybienie siedmiodniowemu terminowi do jego wniesienia. W uzasadnieniu wskazano, że postanowienie z dnia 27 grudnia 2012 r. doręczono organowi z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, co stanowi naruszenie przepisu art. 67 § 5 p.p.s.a. Doręczając ww. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie również pouczył stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni, zamiast o przysługującym jej prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności te mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminie do wniesienia zażalenia.
W dniu 10 maja 2013 r. Komisja Stypendialna Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu [...] wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 27 grudnia 2012 r. Do wniosku strona załączyła zażalenie. W uzasadnieniu wniosku powołała się na nieprawidłowe doręczenie postanowienia o wymierzeniu grzywny – z pominięciem ustanowionego pełnomocnika. Strona wskazała również na błędne pouczenie o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni zawarte w przedmiotowym postanowieniu.
W dniu 6 czerwca 2013 r. do Sądu wpłynęły zwrotne potwierdzenia odbioru doręczenia stronom postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 238/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zaliczyć zatem należy m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
W tym miejscu wskazać także należy, że rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 190 p.p.s.a. Sąd jest związany oceną stanu faktycznego Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 238/13.
Wskazać należy, że strona zachowała 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bowiem w dniu 6 maja 2013 r. doręczono pełnomocnikowi strony postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 238/13, natomiast wniosek wraz z zażaleniem nadała za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10 maja 2013 r. (k. 117).
Rozważenia wymagało zatem, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 238/10 wskazano, że okoliczność nieprawidłowego pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia od postanowienia o wymierzeniu grzywny oraz doręczenie tego postanowienia z pominięciem ustanowionego pełnomocnika może stanowić podstawę do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Zatem Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie wnioskowanego terminu zostały spełnione. Uznać należy, ze błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz błędne doręczenie postanowienia nie może rodzić negatywnych konsekwencji dla strony. Jednocześnie strona dopełniła czynności, której uchybiła, bowiem do wniosku załączyła zażalenie.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
k.p.