Uzasadnienie
III SO/Łd 7/14
W dniu 3 lipca 2014 r. S. G. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła jeszcze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika jednakże, że wnioskodawca zamierza wnieść skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]).
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedyny dochód wnioskodawcy stanowi renta rodzinna, której wysokość z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi ok. 1120 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazał natomiast na fakt ponoszenia wydatków – opłaty za mieszkanie (ok. 160 zł), leki – ok. 300 zł, rehabilitacja – ok. 400 zł, odzież, środki czystości i inne- ok. 260.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący utrzymuje się z renty rodzinnej, której wysokość po doliczeniu dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 1120 zł. Zauważyć w związku z tym należy, że z tego dochodu skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, leczenia i zakupu leków. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.