Uzasadnienie
W piśmie z dnia 20 lutego 2012 r., nadanym na adres siedziby organu w dniu 21 lutego 2012 r., M. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [ ] października 2008 r. polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania podania w sprawie weryfikacji decyzji ostatecznej z dnia [ ] stycznia 2008 r. o przyznaniu płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia [ ] stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1362/10, wydanego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt I SAB/Lu 1/10, oddalającego skargę M. G. na bezczynność Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, iż organ nie dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o prawie zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego czynności pozostawienia podania bez rozpoznania oraz, że dopiero od dokonania właściwego pouczenia rozpoczyna się bieg trzydziestodniowego terminu do zaskarżenia czynności.
Skarżący wskazał, że w sytuacji prawidłowego pouczenia wniósłby w terminie skargę na czynność organu administracji, a brak pouczenia stanowi podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na wniosek skarżącego o przywrócenie terminu Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jego oddalenie. Organ zaznaczył, że kierując się wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II GSK 1362/10 pismem z dnia 21 marca 2012 r. zawiadomiono skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi na pismo z dnia [ ] października 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia [ ] czerwca 2008 r. Dopiero od daty skutecznego doręczenia tego zawiadomienia rozpocznie bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stronie będzie przysługiwała skarga w przewidzianym przepisami prawa terminie, a tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest bezpodstawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3 art. 87 p.p.s.a.). W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na podstawie art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu uznaje się za niedopuszczalny, gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), gdy nie nastąpiło uchybienie terminu, wniosek jest przedwczesny, nie dotyczy terminu procesowego (art. 278 i art. 141 § 1 p.p.s.a.). Wniosek niedopuszczalny jest to innymi słowy wniosek, w stosunku do którego brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2010 r., II FZ 428/10, LEX nr 742483 i z dnia 9 września 2008 r. I GZ 191/08, LEX nr 527713 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s. 213).
Niedopuszczalność wniesionego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika z faktu, iż termin ten w dacie wniesienia wniosku (21 lutego 2012 r.) nie rozpoczął swojego biegu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym przez skarżącego wyroku wydanym na tle okoliczności niniejszej sprawy (sygn. akt II GSK 1362/10), organ winien pouczyć stronę o przysługującym jej prawie zaskarżenia czynności dokonanej w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w dniu 15 października 2008 r. i dopiero od dokonania właściwego pouczenia rozpoczyna się bieg trzydziestodniowego terminu do zaskarżenia czynności. Z akt administracyjnych oraz treści odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu wynika, że zwrot organowi akt wraz z odpisami wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie I SAB/Lu 1/10 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II GSK 1362/10 nastąpił w dniu [ ] marca 2012 r. i dopiero po tej dacie organ przesłał pełnomocnikowi skarżącego pouczenie o prawie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Z tych względów i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.