Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 października 2013 r. J. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł o wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B. P. za nieprzekazanie skargi do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., wymienionej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że zachodzi niedopuszczalność skargi.
Tego rodzaju sytuacja zachodzi w rozpoznawanej w sprawie.
Oczywiste jest, że wniosek J. H. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B. P. za nieprzekazanie skargi do sądu nie może zostać uwzględniony, ponieważ podlega odrzuceniu z tego powodu, że sprawa objęta wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami jest jużw toku. J.H. złożył wcześniej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B. P. za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 24 maja 2012 r. Na podstawie tego wniosku wszczęto postępowanie sądowoadministracyjne o sygn. akt III SO/Lu 4/13 (obecnie III SO/Lu 6/14). Przedmiot wniosku datowanego na 23 maja 2013 r. dotyczy wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego w B. P. za nieprzekazanie do sądu skargi 24 maja 2013 r. i jest tożsamy z treścią wniosku z dnia 20 października 2013 r., zarejestrowanego pod sygn. akt III SO/Lu 10/13.
Zatem w obu skargach zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania.
Zawisłość sprawy przed sądem stwarza stan sprawy w toku i ze względu na treść art. 58 § 1 pkt. 4 P.p.s.a. nie można w takiej sprawie wszcząć nowego postępowania między tymi samymi stronami.
Konsekwencją powyższego jest odmowa przyznania prawa pomocy w tej sprawie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 P.p.s.a.