Uzasadnienie
J. H., po zapoznaniu się z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. II SO/Lu 12/10 o wymierzeniu na jego wniosek Prokuratorowi Rejonowemu grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy m. in. w zakresie ustanowienia na jego rzecz adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata A. S..
Po zakończeniu postępowania odwoławczego wyznaczony adwokat zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o przyznanie wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) - stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
Stawka ta na mocy § 2 ust. 3 tego rozporządzenia została podwyższona przez Sąd o 23% stawkę podatku od towarów i usług, jako przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d cyt. rozporządzenia, orzekł jak w postanowieniu.