Postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r., III SO/Lu 3/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku J. H. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia: odrzucić wniosek.

Skład

Sędzia NSA Marek Zalewski przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] maja 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. H. zwrócił się z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. Jako podstawę prawną wniosku J. H. wskazał art. 55 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu wniosku J. H. podniósł, iż lekarze zatrudnieni w w/w szpitalu naruszyli prawo, w związku z czym złożył do dyrektora placówki pismo z dnia [...] czerwca 2011 r., a następnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lipca 2011 r. Wskazał, iż następnie złożył skargę sporządzoną [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem dyrektora wymienionej placówki, na którą otrzymał odpowiedź z dnia [...] lutego 2012 r. Złożona skarga dotyczyła bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie załatwienia jego wniosków z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie sprostowania opinii psychiatry z dnia [...] kwietnia 2011 r. i psychologa z dnia [...] kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu z niżej przytoczonych powodów.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej, stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zakres kontroli sprecyzowany w wymienionym przepisie obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, a ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten zezwala na wymierzenie grzywny organowi, który nie wywiązał się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, jednakże możliwość ta dotyczy wyłącznie organów administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z uzasadnienia wniosku o wymierzenie grzywny oraz załączonych do odpowiedzi na wniosek dokumentów J. H. wnioskami z dnia [...] czerwca 2011 r. domagał się sprostowania dwóch opinii wydanych przez lekarzy psychologa i psychiatrę, zatrudnionych w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego. Lekarze ci jako biegli w swoich specjalnościach wydawali opinie o wnioskującym z związku z prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową postępowaniem w sprawie [...]. O powyższym, w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2012 r., J. H. został poinformowany przez dyrektora placówki pismem z dnia [...] lutego 2012 r.

Stwierdzić należy, że w sprawie wszczętej wnioskami J. H. z dnia [...] czerwca 2011 r. Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego nie działał jako organ administracji publicznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. – Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071). Opinie biegłych lekarzy zatrudnionych w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego wydane do sprawy karnej [...] nie podlegają uchyleniu czy też sprostowaniu przez organ zatrudniający (w tym przypadku dyrektora wymienionej placówki). Procedury związane z podważaniem opinii biegłych lekarzy z danej dziedziny wiedzy w postępowaniu karnym, nie są objęte trybem administracyjnym, a tym samym Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego nie może w takiej sytuacji działać jako organ administracji publicznej.

W związku z tym bezczynność (czy też przewlekłość) Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Miejskiego w załatwieniu wniosków J. H. z dnia [...] czerwca 2011 r., nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., co oznacza, że do tego typu wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Zatem wniosek o wymierzenie grzywny organowi, który nie działa w sprawie jako organ administracji publicznej, jako nie mieszczący się w zakresie kognicji sądu administracyjnego należy uznać za niedopuszczalny.

Z tych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec o odrzuceniu wniosku.