Postanowienie WSA w Lublinie z 5 listopada 2014 r., III SO/Lu 5/14

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku M. G. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia WSA Jerzy Drwal przewodniczący

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 25 maja 2014 r. M.G.wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. za nieprzekazanie do sądu skargi na niezałatwienie przez organ sprawy dotyczącej przyznania płatności w ramach pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2011.

M. G.pismem z dnia 16 października 2014 r. cofnął powyższy wniosek o wymierzenie grzywny wyjaśniając, że wniosek stał się bezprzedmiotowy w związku z wydaniem przez organ w dniu 29 lutego 2012 r. decyzji administracyjnej przyznającej skarżącemu płatność ONW.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis ten w § 2 określa, że organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastsowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Jakkolwiek w przepisie art. 60 p.p.s.a. mówi się o skardze, to w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. będzie on miał odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Skoro do wniosku zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, to oznacza, że w grę wchodzi i zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z powyższego przepisu wynika, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (wniosek).

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu wniosku. W ocenie Sądu jest ono dopuszczalne.

Ponieważ cofnięcie wniosku oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.