Uzasadnienie
Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 06 czerwca 2012 roku (sygn. akt III SO/Po 1/12), na wniosek złożony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie dotyczącej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku nr [...] dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek.
Postanowienie jest prawomocne od dnia 21 czerwca 2012 roku.
Pismem z dnia 16 czerwca 2012 roku (pismo wpłynęło do Sądu w dniu 02 lipca 2012 roku), W. Ł., reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wniosła skargę do sądu administracyjnego na wskazaną powyżej decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Pismem z dnia 04 lipca 2012 roku Skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym także w zakresie dotyczącym ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Stosownie do art. 258 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 – dalej p.p.s.a.) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Czynności orzecznicze z zakresu postępowania o przyznanie prawa pomocy obejmują, między innymi, rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania, odmowy przyznania i cofnięcia prawa pomocy.
Skarżąca ustanowiła radcę prawnego z wyboru, który jest upoważniony do reprezentowania jej, zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek (sygn. akt III SA/Po 758/12). Pełnomocnik podjął czynności procesowe, gdyż złożył w imieniu W. Ł. skargę do sądu administracyjnego, a nadto wystąpił z wnioskiem o cofnięcie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 §3 p.p.s.a. Stwierdzenie zaistnienia powyższej przesłanki negatywnej w zakresie prowadzenia niniejszej sprawy (art. 36 pkt 2 p.p.s.a.), czyni zbędnym badanie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy (porównaj postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2010r., sygn. akt II GZ156/10).
Uwzględniając, że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy przestały istnieć, na podstawie art. 249, art. 246 §3 oraz art. 258 §1 i §3 w związku z art. 263 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.