Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 września 2009 r. tutejszy Sąd wymierzył Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywnę w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt i odpowiedzi na skargę.
Pismem z dnia 18 września 2009 r. pełnomocnik R. wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia w przedmiocie zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Miał on zgłosić żądanie w przedmiocie zwrotu tych kosztów w piśmie z dnia 11 maja 2009 r.
Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może zgłosić wniosek u uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie postanowienia dotyczyć może m. in. orzeczenia w przedmiocie kosztów, jeżeli sąd nie orzekł o nich, mimo, iż strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Przedmiotowe postępowanie sądowe toczyło się z wniosku strony o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do wniosku takiego stosuje się odpowiednio – na mocy art. 64 § 3 ustawy – przepisy o skardze. Zgodnie natomiast z art. 200 i art. 210 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy w razie uwzględnienia wniosku przez sąd wnioskodawcy przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego, pod warunkiem uprzedniego złożenia przez stronę wniosku w tym zakresie.
Z akt sądowych sprawy wynika natomiast, iż pełnomocnik strony nie złożył odrębnego wniosku o zwrot kosztów postępowania w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. W ocenie Sądu żądanie zwrotu kosztów zawarte w piśmie z dnia 11 maja 2009 r. dotyczyło bowiem wyłącznie zwrotu kosztów postępowania prowadzonego ze skargi na bezczynność organu, a nie odrębnego postępowania z wniosku o ukaranie organu grzywną (k. 6 akt sądowych).
Ze względu na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ M. Górecka