Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2020 r. M. O. (dalej także jako skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, opisane w rubrum. Uzasadniając wniosek napisała, że ww. postanowienie odebrała [...] października 2020 r. Przyczyną przekroczenia terminu była i jest grypa, na którą zapadła [...] listopada 2020 r. Przez dwa tygodnie objawy choroby nie pozwalały wyjść z łóżka. Nie ma zwolnienia lekarskiego, ponieważ jest na emeryturze i taki dokument nie jest skarżącej do niczego potrzebny. Ponieważ stan zdrowia skarżącej nadal nie jest najlepszy, na dzień wysłania wniosku nie jest w stanie dokończyć skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału WSA w Poznaniu z skarżąca została wezwana do uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, poprzez nadesłanie skargi, wraz z dwoma odpisami. Skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej [...] października 2020 r., zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi w terminie był dzień [...] listopada 2020 r. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony [...] listopada 2020 r. (data stempla pocztowego). Sąd stwierdza, że za datę ustania przyczyny uchybienia terminowi należy przyjąć dzień sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu tj. [...] listopada 2020 r. (data nagłówkowa). Tym samym skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie, uznać należy, że skarżąca spełniła także warunek równoczesnego dokonania spóźnionej czynności, albowiem nadesłała odpis skargi na wezwanie Sądu, w terminie zakreślonym przez Sąd.
W konsekwencji, Sąd stwierdził, że spełnione zostały wymogi formalne, konieczne do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Dalej Sąd stwierdza, że został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wprawdzie przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony wnioskującej o przywrócenie terminu, niemniej przyjmuje się, że ocena przesłanki braku winy, jako pozostawiona uznaniu sądu, daje możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie sąd uzna za istotne. Należy uznać, że brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się przykładowo przerwy w komunikacji, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, bądź też powódź lub pożar.
Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Powszechnie przyjmuje się, jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Sąd ocenia, że choroba i związana z nią ograniczenia w poruszaniu się skarżącej, będącej na emeryturze, uprawdopodobniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Należy przy tym pamiętać o realnie utrudnionej możliwości poddania się badaniu lekarskiemu w pandemii.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym.