Uzasadnienie
J. S. skierował do tut. Sądu – ujętą w piśmie procesowym z [...] lutego 2021 r., następnie uzupełnioną w piśmie procesowym z [...] marca 2021 r. – skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa. Skarga ta zarejestrowana została pod sygn. akt III SAB/Po [...].
W piśmie procesowym z [...] maja 2021 r. skarżący wniósł o nałożenie na organ grzywny, wskazując na upływ terminu na przekazanie do tut. Sądu wniosków z [...] lutego 2021 r. i [...] marca 2021 r.
Postanowieniem z [...] czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił powyżej wskazaną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że działania będące przedmiotem skarg składanych w trybie art. 227 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Dotyczy to również możliwości kontroli przez Sąd, czy organ przewlekle prowadzi postępowanie wywołane taką skargą. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd skargę odrzucił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać trzeba, że rozpatrywanym wnioskiem strona zmierzała do zainicjowania postępowania prowadzonego w przedmiocie z art. 55 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. (to jest spoczywającego na organie obowiązku przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania – przyp. tut. Sądu), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w przepisanym terminie może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 P.p.s.a., zaś skarga stanowi pismo procesowe, o którym mowa w art. 3 § 2 i art. 50 tej ustawy. Przepisy te wyznaczają zakres właściwości sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Katalog zawarty w art. 3 § 2 P.p.s.a. jest katalogiem zamkniętym, zaś odesłanie do przepisów szczególnych zamieszczone w § 3 ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy przepisy te w sposób wyraźny wskazują, że dla rozpoznania sprawy właściwym będzie sąd administracyjny (zob. postanowienia NSA z 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 590/11, z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 325/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro skarga wnioskodawcy na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa została postanowieniem tut. Sądu z [...] czerwca 2021 r., sygn. akt III SAB/Po [...], odrzucona jako niedopuszczalna, bowiem jej przedmiot nie mieścił się w kognicji sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), to również wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania tej skargi należało jako niedopuszczalny odrzucić.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.