Uzasadnienie
J. K. [...] stycznia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
W dniu [...] lutego 2022 r. Prezydent Miasta przekazał skargę sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i kopiami:
- 1. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] października 2021 r. nr [...] orzekającego o uchyleniu postanowienia Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2021 r. o uznaniu zarzutów za nieuzasadnione oraz o przekazaniu sprawy Prezydentowi Miasta do ponownego rozpatrzenia;
- 2. postanowienia Prezydenta Miasta z [...] stycznia 2022 r. nr [...] o oddaleniu zarzutów zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z [...] maja 2021 r. o nr [...] i [...];
- 3. zażalenia strony na powyższe postanowienia z [...] stycznia 2022 r.;
- 4. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] stycznia 2022 r. nr [...], wydanego po rozpatrzeniu ponaglenia strony w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta, o stwierdzeniu dopuszczenia się przez niego bezczynności nie mającej charakteru rażącego naruszenia prawa.
Sprawę ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w powyższym przedmiocie zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Po 6/22.
Pismem z [...] lutego 2022 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.).
Skarżący nadesłał Sądowi stosowny dowód (tj. ponaglenie z [...] stycznia 2022 r.), a uznając, że Prezydent Miasta nie przekazał Sądowi kompletu akt sprawy, w szczególności przedmiotowego ponaglenia z [...] stycznia 2022 r., w trzydziestodniowym terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", [...] lutego 2022 r. J. K. nadał w urzędzie pocztowym adresowany do Sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tego tytułu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Wniosek ten zarejestrowano pod sygnaturą akt III SO/Po 2/22 i stanowi przedmiot niniejszej sprawy.
Pismem z [...] marca 2022 r. Sąd wezwał organ do nadesłania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a.
W dniu [...] marca 2022 r. organ nadesłał Sądowi akta sprawy, w tym ponaglenie z [...] stycznia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Sąd oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny, gdyż organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, za wyjątkiem ponaglenia z [...] stycznia 2022 r. Organ otrzymał skargę [...] stycznia 2022 r., a większość akt przekazał Sądowi już 9 lutego 2022 r., czyli w trzydziestodniowym terminie od otrzymania skargi (upłynął on [...] lutego 2022 r.). Jedynie ponaglenie przekazano Sądowi z uchybieniem tego terminu, w dniu [...] marca 2022 r. (przekroczenie terminu o 33 dni).
W ocenie Sądu niewiele ponad miesięczna zwłoka w przekazaniu Sądowi ponaglenia nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny, gdyż nie jest ona znaczna, organ niezwłocznie po wezwaniu przekazał Sądowi ponaglenie, a skarżący nie został pozbawiony prawa do sądu. Użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. zwrot sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje zaś, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiono uznaniu Sądu.
Wobec tego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.