Uzasadnienie
Wnioskiem z 24 maja 2006 r. złożonym na urzędowy formularzu PPF G. G. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ jest osobą bezrobotną, a jedynym jej źródłem utrzymania jest 2,5 ha gospodarstwa rolnego. Poinformowała, ze po opłaceniu kosztów energii elektrycznej, odzieży i wyżywienia nie jest w stanie zapłacić nałożonej na nią kwoty mandatu. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem, matka i dwoma synami. Posiada dom o powierzchni 90 m.kw. i 2,5 ha nieruchomości rolnej. Roczny dochód - 1816,- zł.
Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy przed wszczęciem lub w toku postępowania, czyli w sytuacji, kiedy wszczęcie postępowania ze skargi - skuteczne - przed sądem administracyjnym jest możliwe. Począwszy od 1 stycznia 2006 r., ze względu na treść art. 98 ustawy z 30 sierpnia 2002 r ustawy Przepisy wprowadzające.... (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargi do sądu na akty organów administracji, należy wnosić od razu za pośrednictwem organów administracji, ponieważ trzydziestodniowy termin na łożenie skargi liczy się od daty doręczenia skarżącemu kwestionowanego rozstrzygnięcia i nie przerywa go błędne wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu. W sytuacji, kiedy - tak, jak w tej sprawie - skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Sądu i nie wskazała, w określonym czasie, mimo wezwania Sądu (czyli z własnej winy), organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje - termin na wniesienie skargi bezpowrotnie minął, postępowanie sądowe ze skargi na nałożenie mandatu kredytowego nie może być prowadzone, zatem rozpoznane wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe.
Ze względu na niezrealizowanie wezwania Sądu niemożliwe jest zdobycie informacji - w konsekwencji - w stosunku do jakiej wartości (wartość przedmiotu zaskarżenia) należy odnosić zdolności płatnicze skarżącej, zatem niemożliwa jest pełna ocena zdolności strony do opłacenia ewentualnych kosztów sądowych oraz ocena zastosowania w sprawie wszystkich przepisów z zakresu prawa pomocy, w tym - ewentualnie - art. 247 u.p.p.s.a., jeżeli kwestionowany byłby akt, w stosunku do którego nie wyczerpany zostałby tryb instancji.
Ubocznie należy zauważyć, że Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do umarzania mandatu karnego kredytowego, o co zdaje się prosić skarżąca, ponieważ kontroluje on jedynie zgodność z prawem (czyli prawem materialnym i procesowym) kwestionowanego aktu prawnego, a nie orzeka co do istoty sprawy, czego oczekuje skarżąca.
Mając to na uwadze, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. należało uznać, że rozpoznanie skargi bez konieczności wniesienia opłat zabezpiecza prawo do sądu skarżącego i postanowić jak w sentencji.