Uzasadnienie
W. G. (dalej zwany Skarżącym) 29 września 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) Prezydentowi W. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
W uzasadnieniu podkreślił, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ nie przekazał skargi na bezczynność Prezydenta W. sądowi, co uniemożliwia rozpoznanie sprawy.
Do skargi załączył kserokopię skargi na bezczynność Prezydenta W. z datą wpływu do organu – 7 sierpnia 2015 r.
W piśmie z 20 października 2015 r. Burmistrz [...] wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Podkreślił, że z uwagi na zmiany organizacyjne w Urzędzie [...] przedmiotowa skarga przekazana została do wydziału merytorycznego dopiero 14 października 2014 r. i niezwłocznie została rozpatrzona i przekazana do Biura Podatków i Egzekucji W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t., dalej zwana jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z powołanego wyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, LEX nr 1309900).
Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie w takiej sprawie powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Uwzględnienie wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA/6/2006/156).
Z akt sprawy wynika, że Skarżący w dniu 7 sierpnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezydenta W., skargę na bezczynność tego organu. Jednakże do chwili rozpoznania niniejszego wniosku skarga ta nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z pisma Burmistrza W. z dnia 20 października 2015 r. wynika, że organ usprawiedliwia swoje zaniechanie wewnętrznymi zmianami organizacyjnymi oraz związaną z tym możliwością zaginięcia zażalenia na postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r., którego dotyczy skarga na bezczynność organu. Zdaniem organu nie bez znaczenia jest również brak inicjatywy Skarżącego w dostarczeniu kopii przedmiotowego zażalenia.
W ocenie Sądu nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia fakt nieprzekazania skargi do Sądu przez właściwy organ w ustawowym terminie. Z pewnością nie usprawiedliwiają tego przyczyny powoływanie się przez organ.
W sprawie o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 PrPostSAdm organ nie może skutecznie usprawiedliwiać niedochowania trzydziestodniowego terminu z art. 54 § 2 PrPostSAdm okolicznościami własnego nieprawidłowego działania (błędną oceną prawną sytuacji). Ciąży na nim bezwzględny obowiązek przesłania sądowi skargi, niezależnie od tego, czy sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych czy też nie. Okoliczność ta podlega bowiem ocenie sądu, a nie organu (por. szerzej: post. WSA w Białymstoku z 19.3.2013 r., II SO/BK 6/13, Legalis). Podobnie nie będą stanowić usprawiedliwienia trudności w zakresie działalności i organizacji pracy organu zobowiązanego do przekazania skargi do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią w terminie (por. post. NSA z 3.12.2013 r., II GZ 687/13, Legalis) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2015 prof. zw. dr hab. Roman Hauser, prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski – Legalis.
Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela przywołany wyżej pogląd w związku z czym uznał wniosek Skarżącego za uzasadniony.
Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy, charakter sprawy będący przedmiotem skargi jak i okoliczność, iż do chwili rozpoznania wniosku skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, iż celowym i zasadnym jest nałożenie na Prezydenta W. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiągnie cel przewidziany w przywołanej normie prawnej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.