Uzasadnienie
Skarżący – M. B., na urzędowym formularzu PPF, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zamieszkuje u rodziców i jest to stan przejściowy związany z rozwodem i nie prowadzi z rodzicami wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżący pokrywa koszty swojego utrzymania. Na dzieci (ur. w [...] r. i w [...] r.) płaci alimenty w kwocie 2.600 zł. Skarżący nie posiada majątku i otrzymuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia [...] zł. Skarżący zadeklarował uiszczenie wpisu w kwocie 1.000 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego Skarżący nadesłał zeznania podatkowe PIT-37, z których wynika, że w 2017 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie [...] zł, a w 2017 r. (PIT-11) dochód w kwocie [...] zł. Skarżący nadesłał także wyciągi z rachunku bankowego z saldem końcowym na 31 marca 2018 – 23,65 zł. Ponadto Skarżący przedstawił rachunki miesięcznych opłat, zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia, tytuły wykonawcze oraz rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 1.000 zł tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm. - dalej P.p.s.a), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącego oraz jego zdolności płatniczych w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.
Z oświadczeń złożonych przez Skarżącego wynika, że dotychczas Skarżący utrzymywał się z wynagrodzenia za pracę, jednakże [...] marca 2018 r. pracodawca wypowiedział Skarżącemu umowę o pracę skracając okres wypowiedzenia do 30 kwietnia 2018 r. Skarżący ponadto nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
W związku z powyższym, zdaniem referendarza sądowego, sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi – ponad kwotę 1.000 zł. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.