Uzasadnienie
W dniu 22 października 2009 r. (data wpływu do Urzędu Celnego [...] w W.) T. O. (dalej powoływany jako "Skarżący) wezwał Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. do usunięcia naruszenia prawa w postaci wydania postanowienia z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie zawiadomienia o braku możliwości załatwienia sprawy z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania w celu określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy.
W dniu 24 listopada 2009 r. do Urzędu wpłynęła skarga, w której Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia [...] września 2009 r., dopuszczenie dowodów wskazanych w skardze i zasądzenie kosztów procesu wg norm prawem przypisanych.
Pismem z dnia 19 lutego 2010 r. Skarżący wniósł o wymierzeniu Urzędowi Celnemu [...] w W. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Skarżący wyjaśnił, że z informacji uzyskanych w sekretariacie Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że Urząd Celny [...] w W. nie przekazał w ustawowym terminie jego skargi.
W dniu 8 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. przekazał akta sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę. Wyjaśnił, że nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie nie było zachowaniem zamierzonym, a wynikało z faktu skomplikowanego stanu sprawy. Przyczyną powyższego uchybienia było również brak doświadczenia w prowadzeniu postępowania przed sądami administracyjnymi, bowiem dotychczasowa praktyka organu I instancji w zakresie postępowania podatkowego opierała się głównie na przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Sąd wskazuje, że na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość wymierzenia organowi grzywny istnieje w przypadku, kiedy organ uchyla się od wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., co ma na celu zdyscyplinowanie organu.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie zawiadomienia o braku możliwości załatwienia sprawy z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania w celu określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Jak wskazano wyżej, w dniu 8 marca 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. przekazał akta sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę.
Wobec powyższego należało uznać, że przekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nastąpiło wprawdzie z uchybieniem 30-dniowego terminu przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a., ale przedmiotowa skarga ostatecznie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Z uwagi na fakt, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, uznać trzeba, iż dopełnienie tego obowiązku – nawet z uchybieniem terminu - wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o ukaranie grzywną. W takim przypadku Sąd jest bowiem obowiązany umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o ukaranie organu grzywną jako bezprzedmiotowe (por. A. Kabat w: Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, s. 151, Zakamycze 2005, podobnie J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., s.108).
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.