Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2009 r. J. K. (dalej: Skarżący) wystąpił o wymierzenie Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w W. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzucił Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej brak reakcji i lekceważenie kierowanych monitów. W sprawie nie zostali bowiem przesłuchani świadkowie - W. B. i W. D.. Skarżący wniósł o zabezpieczenie pełnej dokumentacji znajdującej się w organie oraz wstrzymanie wszelkich czynności przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do chwili rozpatrzenia przez niezawisły Sąd.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w piśmie z dnia 18 maja 2009 r. wyjaśnił, że prowadzi w stosunku do Skarżącego postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2004 r. Postępowanie to nie zostało zakończone, nie została doręczona stronie decyzja lub wynik kontroli, które kończyłoby postępowanie kontrolne. Wskazał, iż w trakcie toczącego się postępowania nie wpłynęła żadna skarga skierowana przez Skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i nie wystąpił określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania do Sądu akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 zd. 1 P.p.s.a. stanowi pismo wszczynające odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a. (uchwała składu siedmiu Sędziów NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, OSP 2008/9/91). Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek Skarżącego podlegać musiał odrzuceniu. Z treści uzasadnienia wniosku wynika, iż Skarżący domaga się wymierzenia grzywny organowi z przyczyn nie związanych z obowiązkiem przekazania akt Sądowi. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. poinformował, iż w tej sprawie nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, które podlegałoby zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. Według tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak widać z powyższego, przedmiotem wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 P.p.s.a. może być zaniechanie organów administracji publicznej przez nieprzekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z przytoczonych we wniosku okoliczności jednoznacznie wynika, że Skarżący nie składał do tutejszego Sądu skargi na jakikolwiek ze wskazanych wyżej aktów wydany w sprawie, w której złożył wniosek. Art. 55 § 1 P.p.s.a. wprost określa, że okolicznością uzasadniającą złożenie wniosku o wymierzenie grzywny organowi jest wyłącznie nieprzekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W sytuacji, gdy Skarżący nie wskazuje, aby złożył skargę do Sądu i organ twierdzi, iż takiej skargi nie otrzymał, wniosek o wymierzenie grzywny należało uznać za niedopuszczalny i jako taki odrzucić.
Wobec powyższego zarzuty zawarte we wniosku nie mogły być przedmiotem merytorycznej kontroli Sądu.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 orzec, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.