Uzasadnienie
Wnioskodawca M.J. zwrócił się o zwolnienie z opłaty sądowej od skargi w kwocie powyżej 200 zł. Podał, iż nie posiada żadnego majątku, ani dochodów. Jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, pozostaje na utrzymaniu matki, z którą mieszka. Jej dochodem jest emerytura wynosząca 1.928,80 zł.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego wnioskodawca oświadczył, iż nie posiada rachunku bankowego. Przedstawił zaświadczenie o zarejestrowaniu, zeznania podatkowe, dokumenty obrazujące wydatki, wyciągi bankowe, przekaz pocztowy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Wnioskodawca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek wnioskodawcy z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy miał na względzie to, że korzystał on już wcześniej z prawa pomocy. W sprawie III SA/Wa 2890/14 zwolniono go mianowicie od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł. Uwzględniono wówczas, iż wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostającą na utrzymaniu matki, pobierającej wynagrodzenie za pracę w kwocie 2.590 zł brutto.
Obecny swój wniosek wnioskodawca umotywował tymi samymi okolicznościami faktycznymi, tj. brakiem majątku, brakiem dochodu, brakiem pracy, pozostawaniem na utrzymaniu matki emerytki z emeryturą w kwocie 1.928,80 zł.
Tym samym referendarz sądowy uznał, że sytuacja finansowa wnioskodawcy w dalszym ciągu uzasadnia udzielenie mu prawa pomocy. W rezultacie przychylił się do jego wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł, skoro sam wnioskodawca oświadczył, że stać go jedynie na zapłacenie takiej właśnie kwoty. Co istotne takie rozstrzygnięcie zabezpieczy mu dostęp do Sądu i nie spowoduje równocześnie przerzucenia na Skarb Państwa całości kosztów postępowania sądowego, które - jak należy przypuszczać - wnioskodawca ma zamiar zainicjować.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.