Uzasadnienie
Pismem z 16 marca 2021 r. strona skarżąca złożyła wniosek o ukaranie Wojewody D. grzywną za nieprzekazanie skargi.
Pismem z 29 marca 2021 r. strona skarżąca cofnęła wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi (odpowiednio wniosku) jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia. Niedopuszczalność cofnięcia skargi (wniosku) stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie wniosku jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem wniosku, podlegało umorzeniu. W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.