Uzasadnienie
Pismem z 7 grudnia 2020 r. R. Z. (dalej jako: "skarżąca") złożyła za pośrednictwem Wojewody D. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z 15 stycznia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu podała, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a"), organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek Wojewoda wniósł o jego oddalenie wskazując, że przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniesioną skargę razem z odpowiedzią i aktami sprawy - z minimalnym opóźnieniem - przesyłką pocztową nadaną w dniu 11 stycznia 2021 r.
Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skarga została zadekretowana pod sygn. akt III SAB/Wr 83/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. (art.
- 55. § 1 p.p.s.a).
Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.
Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny, pełni też funkcje prewencyjną. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu i usankcjonowania naruszenia podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki, zniechęcać organ do dopuszczania się podobnych uchybień w przyszłości.
Orzeczenie o wymierzeniu grzywny stanowi wyraz dyskrecjonalnej władzy sądu, nie jest zaś jego obowiązkiem nawet wówczas, gdy udowodnione zostanie uchybienie organu w tym zakresie (Mikosz Ryszard (red.), Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory, Opublikowano: Oficyna 2008)
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, oraz sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 83/21 (pod którą zrejestrowano skargę), skarżąca wniosła skargę do organu 8 grudnia 2020 r., a dnia 11 stycznia 2021 r. skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Organ zatem jedynie minimalnie tj. o 4 dni uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., a przypadającemu na dzień 7 stycznia 2021 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że niewielki stopień uchybienia terminowi do przekazania skargi nie uzasadniał zastosowania środka dyscyplinującego w postaci grzywny.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.