Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 lipca 2020 r., Sąd wymierzył Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 1.000 zł (pkt I sentencji postanowienia) i zasądził od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej kwotę 117 (słownie: sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II sentencji postanowienia). Strona skarżąca złożyła zażalenie na pkt II sentencji postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Uchylenie postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest zatem możliwe, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu skarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak przypadku istotne jest to, aby zasadność zażalenia była oczywista, tzn. niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy skarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z 20 maja 1999 r., II UZ 58/99).
Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w sprawie zaistniała przesłanka opisana w powołanym przepisie. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w postanowieniu z 20 lipca 2020 r. Sąd (pkt II sentencji) zasądził na rzecz strony skarżącej od Wojewody D. kwotę 117 zł., tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wskazana kwota kosztów sądowych została zasądzona w wysokości niższej od wymaganej przepisami prawa (do niezbędnych kosztów postępowania stronie reprezentowanej przez radcę prawnego nie wliczono wynagrodzenia określonego w odrębnych przepisach), co podniósł w zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej, a Sąd w składzie orzekającym podzielił.
Mając to na uwadze, Sąd zasądził od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej - tytułem zwrotu kosztów postępowania - kwotę 597 zł, na którą składają się: koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w kwocie określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U z 2018 r., poz. 265) (480 zł), kwota wpisu sądowego od skargi (100 zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Nadto, uwzględniając art. 227 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w przedmiocie kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych, pod warunkiem, że strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (por. postanowienie NSA z 14 grudnia 2017 r., I FZ 275/17; z 30 stycznia 2018 r., I FZ 366/17; CBOSA), Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł, tytułem niezasadnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w sentencji.