Uzasadnienie
Pismem z 29 stycznia 2021 r. V. P. (dalej: wnioskodawca) złożył za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z 21 kwietnia 2021 r. wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. W uzasadnieniu podał, że mimo upływu 30 dni organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego w dniu 10 lutego 2021 r. przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pismem z 8 lutego 2021 r. Podnosząc, że wniosek jest całkowicie niezasadny, organ wskazał również, że skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismem z 23 lutego 2021 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przesyłka została doręczona do Sądu 1 marca 2021 r.
Na marginesie wskazać należy, że w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 524/21 ze skargi wnioskodawcy na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy skarga została przez tutejszy Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie zaś niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 p.p.s.a).
Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.
Jak wynika jednak z akt zarówno niniejszej sprawy, jak i sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 523/21 (pod którą zarejestrowano skargę), organ nie uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Strona skarżąca wniosła skargę 2 lutego 2021 r., zaś 25 lutego 2021 r. (data na stemplu pocztowym) organ przekazał skargę i odpowiedź na nią. Skarga wpłynęła do Sądu 1 marca 2021 r. W tej dacie nie upłynął jeszcze termin wskazany przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.