Uzasadnienie
Pismem z 26 maja 2020 r., nadesłanym do sądu drogą elektroniczną, I. M. (dalej: skarżący, wnioskodawca) – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł o ukaranie grzywną Wojewody D. (dalej: organ) za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej: p.p.s.a.), tj. za nieprzekazanie do tutejszego Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ww. organ wraz z kompletnymi aktami sprawy, w terminie 30 dni od jej otrzymania. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił że pismem z 25 lutego 2020 r. wniósł za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie z jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. O fakcie braku przekazania skargi przez organ pełnomocnik strony powziął informację telefonicznie za pośrednictwem Wydziału Informacji Sądowej WSA we W. Do wniosku dołączono odpis skargi wraz z urzędowym poświadczeniem jej złożenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 29 maja 2020 r. organ został wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.
- 18) wezwanie zostało skutecznie doręczone organowi 25 czerwca 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie mu grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest zatem niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a i złożenie wniosku w tym zakresie przez stronę skarżącą.
Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna ma charakter mieszany: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Służy bowiem nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy. Kwestia orzeczenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. pozostawiona została uznaniu Sądu. To zaś oznacza, ze rozstrzygając w tym przedmiocie Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Na podstawie art. 54 § 1 i § 1a p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Przepis art. 49a, dodany nowelą z 10 kwietnia 2019 r., określa sposób potwierdzenia przez sąd wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej, którą jest dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego.
Stosownie do treści § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz.U. z 2019, poz. 1003) skargę organ przekazuje w formie lub postaci, w jakiej została ona sporządzona, przy czym skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu. W przypadku gdy forma lub postać skargi i odpowiedzi na skargę różnią się, organ, przekazując dokument elektroniczny, załącza uwierzytelnioną kopię, w formie dokumentu elektronicznego, skargi lub odpowiedzi na skargę sporządzonej w postaci papierowej (ust. 3).
W rozpoznawanej sprawie jest okolicznością bezsporną, że wnioskodawca wniósł skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, korzystając z platformy ePUAP w dniu 25 lutego 2020 r. Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ powinien przekazać ww. skargę do WSA we W. w terminie 30 dni od jej wniesienia przez stronę. Termin ten został przekroczony w sposób rażący, a organ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przekazał skargi. Nadto, pomimo wezwania przez Sąd, nie udzielił odpowiedzi na niniejszy wniosek.
Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2019 r. (M.P. z 2020 r., poz.
53) wyniosło 4.918,17 zł (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 500 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę w wysokości określonej w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 199, art. 200 i 205 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na powyższą kwotę składa się wpis uiszczony od wniosku oraz koszty zastępstwa procesowego i opłaty od pełnomocnictwa.