Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda), w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została nadana za pośrednictwem platformy ePUAP i wpłynęła do organu w dniu 27 stycznia 2021 r.
Pismem z 4 marca 2021 r. strona skarżąca wniosła o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu.
W dniu 19 marca 2021 r. Sąd doręczył Wojewodzie Dolnośląskiemu wniosek o wymierzenie grzywny oraz wezwał do udzielenia odpowiedzi na wniosek.
Wojewoda Dolnośląski w odpowiedzi na wniosek wskazał, że w dniu 27 stycznia 2021 r. wpłynęła do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego za pośrednictwem platformy ePUAP skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Format przesłanej korespondencji uniemożliwiał jej odczytanie i właściwe zakwalifikowanie pisma. Obraz, który był widoczny przez pracowników Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców wskazywał na uszkodzenie pliku lub na brak pliku przy piśmie. W dniu 19 marca 2021 r. z korespondencji przesłanej przez pełnomocnika strony organ powziął wiadomość o otrzymaniu skargi. Przy pomocy administratorów systemów informatycznych w pełni odczytano korespondencję z 27 stycznia 2021 r. Organ podkreślił, że osoba pracująca na stanowisku sekretarki Wydziału czy inspektora wojewódzkiego nie ma dostępu do panelu administracyjnego ePUAP, zatem nie była w stanie pobrać pliku załączonego do przesyłki ePUAP, a tym, samym mogła mylnie sądzić, że plik jest uszkodzony lub nie został załączony do przedmiotowego pisma. Z uwagi na fakt, że nieprzekazanie skargi do Sądu wynikało z błędów natury technicznej, Wojewoda wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że skarga skarżącego została przesłana przez organ w dniu 24 marca 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP i w tym samym dniu wpłynęła do Sądu. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 772/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).
Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.
Z akt sprawy, a także z oświadczenia Wojewody Dolnośląskiego wynika, że skarga wpłynęła do siedziby organu w dniu 27 stycznia 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 26 lutego 2021 r. Organ przekazał skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania 24 marca 2021 r.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłość), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Nie mogły stanowić usprawiedliwienia postawy organu - tłumaczenia, związane z trudnościami organizacyjnymi, technicznymi uniemożliwiającymi prawidłowe odczytanie i zweryfikowanie, czy zakwalifikowanie (np. jako skargi) korespondencji wpływającej do organu za pośrednictwem platformy ePUAP. Właściwa organizacja zadań (prawidłowy obieg korespondencji, czy też dostęp do panelu administracyjnego ePUAPu organu) i zapewnienie odpowiedniej kadry (w tym tej informatycznej) należy bowiem do zadań publicznych, które nie mogą być realizowane ze szkodą dla jednostki
Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze nie tylko dyscyplinujący, ale także restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Na koszty postępowania złożyły się: kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi, koszty zastępstwa procesowego (480 zł) i opłata skarbowa (17 zł).