Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda), w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została nadana za pośrednictwem platformy ePUAP (data wpływu do organu: 10 grudnia 2020 r.).
Pismem z 26 stycznia 2021 r. strona skarżąca wniosła o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu.
W dniu 22 marca 2021 r. Sąd doręczył Wojewodzie Dolnośląskiemu wniosek o wymierzenie grzywny oraz wezwał do udzielenia odpowiedzi na wniosek i przesłania akt sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wojewoda Dolnośląski nie udzielił odpowiedzi i nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).
Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. W sprawie organ nie wykonał nałożonego na niego obowiązku i do dnia dzisiejszego nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W sprawie bezspornym jest, że skarga złożona – za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego – na przewlekłe prowadzenie postępowania, została wniesiona do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, poprzez platformę ePUAP w dniu 10 grudnia 2020 r., co wynika z dokumentu UPP (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia). Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ winien przekazać ww. skargę do WSA we Wrocławiu do dnia 11 stycznia 2021 r. (poniedziałek).
Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 400 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłość), a także fakt, że Wojewoda nie udzielił odpowiedzi na wniosek i nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy do dnia dzisiejszego.
Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.