Uzasadnienie
We wniosku z [...] czerwca 2019 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych. Skarżący podniósł, że podjęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje znaczne zmniejszenie jego przychodów w postaci emerytury. Podał, że przez dwa lata spłaca kredyt hipoteczny we frankach oraz posiada stale wykorzystany kredyt odnawialny w wysokości [...] zł. Dlatego też podjęcie postępowania egzekucyjnego pogorszy jego sytuację ekonomiczną i spowoduje trudną do odkręcenia spiralę zadłużenia. Ponadto wskazał, że podjął i kontynuuje leczenie związane z szeregiem pilnych badań z długim okresem oczekiwania na NFZ, co powoduje konieczność korzystania z prywatnej drogi opieki medycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w art. 62 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Najważniejszą kwestią jest zatem ocena czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
W sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] kwietnia 2019 r. wydanego w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego w zakresie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Takie postanowienie, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania. Z zaskarżonego postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie uznające za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym, nie wynika wprost obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Nie kreuje ono obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nie noszący znamion wykonalności, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżącego zaległości abonamentowej RTV (ustalonej inną decyzją administracyjną).
Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe (por. postanowienie NSA z [...] czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 306/15, a także postanowienie NSA z [...] listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 737/15, dostępne w CBOSA). Zaskarżone postanowienie zawiera bowiem jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na tę ocenę nie wpływa również sytuacja majątkowa skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.