Uzasadnienie
W piśmie z dnia 7 lutego 2020 r. (data wpływu) O.R. reprezentowana przez przedstawicieli ustawowych O.R. i M.R. wniosła o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie Sądowi jej skargi z 7 listopada 2019 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2019, poz. 2325 ze zm.); dalej: p.p.s.a.
Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SO/Wr 9/20 i skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, gdyż sprawa z wniosku O.R. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych O.R. i M.R. w tym samym przedmiocie, wszczęta wnioskiem strony z dnia 7 lutego 2020 r., została już wcześniej zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt III SO/Wr 6/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Z kolei, w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z dyspozycją zawartą w powołanym na wstępie przepisie nie można wszczynać postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami już się toczy (lis pendens). Istota powołanej zasady sprowadza się do stwierdzenia, że w tej samej sprawie, między tymi samymi stronami, skarga (w tym przypadku wniosek) przysługuje tylko raz. Zarzut sprawy w toku dotyczy sprawy później wniesionej i może być podniesiony w każdym jej stanie i trwa aż do prawomocnego zakończenia postępowania.
Przedmiotem niniejszego wniosku jest wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie skargi O.R. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych O.R.i M.R. z dnia 5 listopada 2019 r. w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że sprawa objęta wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami, w tym samym przedmiocie, zawisła już przed tutejszym Sądem – sygn. akt III SO/Wr 6/20.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.