Uzasadnienie
Skarżąca J. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy, żądając zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji), bowiem wnioskodawczyni jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniona od ich ponoszenia, a w punkcie 2 sentencji odmówił przyznania prawa pomocy przez ustanowienie adwokata.
W sprzeciwie od wydanego postanowienia wnioskodawczyni wniosła o uchylenie punktu 2 postanowienia, w którym odmówiono jej przyznania prawa pomocy przez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2021r., sygn. akt III SPP/Gd 180/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprzeciwu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Odpis postanowienia doręczono wnioskodawczyni w dniu 20 stycznia 2021 r. (k.
- 45) wraz z pouczeniem, że od tego postanowienia nie przysługuje środek odwoławczy.
Wnioskodawczyni w dniu 29 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2021r., sygn. akt III SPP/Gd 180/20 (k.46). Wniosła też o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bowiem ma chorobę kręgosłupa i trudności w poruszaniu się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 323/16, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przedmiotowe zażalenie wniesione zostało po terminie, bowiem zażalenie, zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Nie ma bowiem znaczenia, że zażalenie zostało wniesione po terminie, bowiem nawet gdyby zostało wniesione w terminie, i tak podlegałoby odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Innymi słowy - przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zmieniłoby sytuacji procesowej skarżącej, gdyż prowadziłoby do tego samego rozstrzygnięcia.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 86 § 2 p.p.s.a., odrzucił wniosek J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2021 r., sygn. akt III SPP/Gd 180/20 (pkt 1 sentencji).
Z uwagi na to, że zażalenie na powyższe postanowienie, utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalne, Sąd odrzucił zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).