Uzasadnienie
Syg.akt 7/1V S.A. 1006/03
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].01.2003r. znak [...], utrzymał własną decyzję z dnia [...].11.2002r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Delegatura w C. z dnia [...].10.2000r.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Delegatura w C. decyzją z dnia [...].10.2000r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. Nr [...] z dnia [...].12.1997r. nakazującą B. i M. T. rozbiórkę budynku magazynowego wybudowanego na nieruchomości położonej w C. przy ul. [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że budowę budynku magazynowego zakończono 3.11.1995r. i powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 9.12.1999r. sygn.,akt S.A./Ka 308/98 przyjął, iż dopuszczono się samowoli budowlanej, bowiem w dacie wznoszenia obiektu i kontroli legalności budowy brak było ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wyrokiem z dnia 10.10.2001r. syg. Akt II S.A./Ka 2601/00 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach oddalił skargę na powyższą decyzję, podnosząc,iż wyrażony przez Sąd w wyroku z dnia 9.12.1999r. pogląd o braku legalności budowy był wiążący dla organu orzekającego w sytuacji, gdy nie zaistniały nowe okoliczności faktyczne lub prawne. Prawidłowo,więc zdaniem Sądu organ zastosował art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane i orzekł nakaz rozbiórki.
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego art. 30 ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368) nakładał na organ obowiązek podporządkowania się ocenie wyrażonej w wyroku NSA stwierdzającym,iż decyzja z dnia [...].10.2000r. jest zgodna z prawem. Niedopuszczalnym także byłoby stwierdzenie nieważności w/w decyzji albowiem Sąd winien z urzędu ustalić, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w myśl art. 156 par.l kpa.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2003r. wnieśli B. T. i M. T. domagając się jej uchylenia.
Skarżący podnieśli naruszenie przez organ art. 156 par.l kpa oraz pominięcie wyroku NSA w Warszawie z dnia 28.03.2002r., który miał istotne znaczenie na treść decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w trakcie postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...].12.1997r. skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania w związku ze śmiercią dwu osób będących stronami postępowania oraz złożenia wniosku o skierowanie rewizji nadzwyczajnej od wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 9.12.1998r. W związku z nieuzasadnioną odmową zawieszenia postępowania przez organ odwoławczy oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, NSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28.03.2002r. w sprawie syg.akt IV S.A. 1456/00 uchylił postanowienia obu organów, co w ocenie skarżących winno mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji.
Ponadto skarżący podnieśli, że decyzja nakazująca rozbiórkę wydana została w czasie, gdy toczyło się postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie,podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd I instancji na podstawie art.97 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę- prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271).
Skarga jest niezasadna.
W postępowaniu nieważnościowym organ uprawniony był jedynie do badania czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych wart. 156 § 1 kpa. i to także w ograniczonym zakresie
Przepis art. 153 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270) (poprzednio art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia.
Wyrażona we wskazanym wyżej przepisie zasada, w myśl której "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże w sprawie ten Sąd oraz ogran", oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez organ czy też Sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie III RN 139/97, opubl. OSNAP 1999/1/2).
Zasadniczą okolicznością w sprawie niniejszej jest fakt, iż decyzja [...]Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2000r. będąca przedmiotem postępowania nadzorczego, była poddana kontroli sądowej w wyniku której skarga B. i M. T. została oddalona. Badając legalność tej decyzji, a więc jej zgodność z prawem, Sąd w pierwszej kolejności ocenił czy nie jest ona dotknięta jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 par.l kpa.
Oddalenie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wyrokiem z dnia 10.10.2001r.(syg.akt II S.A./Ka 2601/00) ma ten skutek, iż ocena prawna co do zgodności z prawem kontrolowanej decyzji, a przede wszystkim braku przesłanek do stwierdzenia jej nieważności, wiąże organ następnie rozpatrujący sprawę w postępowaniu nieważnościowym jak i Sąd kontrolujący decyzję tegoż organu.
Słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił swój obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, który może być wyłączony tylko po wzruszeniu tegoż wyroku w drodze rewizji nadzwyczajnej.
Skarga zarzuca także, iż organ odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].10.2000r. nie uwzględnił wyroku NSA z dnia 28.03.2002r. syg.akt IV S.A. 1456/00 w którym Sąd stwierdził naruszenie przez organy art. 97 par. 1 kpa poprzez odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie nakazania rozbiórki w związku ze śmiercią strony M. B., w sytuacji braku jakichkolwiek ustaleń co do jej następców prawnych.
Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi zatem w przypadku gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części (por. w tym względzie B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz C.H. BECK, W-wa 1996str. 713 i nast).
Omówione okoliczności, przy wystąpieniu których następuje stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie nie zachodzą.
Postępowanie prowadzone w trybie stwierdzenia nieważności nie może skutkować wzruszeniem ostatecznej decyzji w oparciu o nieprawidłowości nie mające charakteru wad kwalifikowanych (art. 156 § 1 k.p.a.). O tym zaś, czy miało rażące naruszenie prawa, decyduje przede wszystkim oczywistość naruszenia i jego wpływ na załatwienie sprawy (tak NSA w wyroku z dnia 28.03.2001r., I S. A. 2360/99).
Okolicznością przesądzona w sprawie jest, iż doszło do naruszenia przepisu prawa procesowego, jednak całokształt postępowania wskazuje w sposób oczywisty,iż naruszenie to pozostało bez wpływu na treść decyzji będącej przedmiotem postępowania nieważnościowego. Ujawnienie się osób, które bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu (ewentualnych następców prawnych zmarłej strony) może stanowić podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną w oparciu o art. 145 par.l pkt 4) kpa, nie stanowi natomiast przesłanki do stwierdzenia jej nieważności.
Z tych względów należy uznać, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270).