Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 października 2004 r., sygn. akt IV SA 1047/03

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Mirosława Kowalska przewodniczący
sędzia NSA Halina Kuśmirek
sędzia WSA Tadeusz Nowak
Aldona Kieler-Kowalska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 07 października 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., na podstawie art. 51 ust. 1a ustawy Prawo budowlane z 1994 roku, zezwolił A. G. i A. G. na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego – ½ bliźniaka, usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w O. Organ administracyjny w uzasadnieniu swojej decyzji powołał się na decyzję nr [...] z dnia [...] września 2002 r. nakładającą na A. G. i A. G. obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Inwestor złożył wymaganą dokumentację i ekspertyzę, sporządzone przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Z przedstawionego projektu i ekspertyzy technicznej wynika, że dokonane przez inwestorów zmiany nie naruszają ogólnych założeń konstrukcyjnych obiektu i nie stanowią jakiegokolwiek zagrożenia osób i otoczenia budynku, a roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła właścicielka sąsiedniej nieruchomości i bliźniaczego obiektu E. R. Odwołująca podtrzymała zarzut, uprzednio podnoszony w pismach, o braku dylatacji między budynkami. Ponadto konieczne było jej zdaniem usunięcie kotw balustrady balkonu wkutej w ścianę jej budynku. Podnoszone w jej ekspertyzie błędne zaprojektowanie i wymurowanie kominów, całkowicie pominięto w dokumentacji dostarczonej przez inwestora. Kominy będą powodem nieprawidłowego i zagrażającego zdrowiu użytkowników, działania przewodów kominowych.

Odwołująca zgłosiła również zarzuty do zamiennego projektu decyzją nr [...] z dnia [...].04.2002 r. i walorów estetycznych projektowanej inwestycji, a także usytuowania tarasu przy jej oknie. Dostarczona inwentaryzacja nie jest zgodna ze stanem faktycznym.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji uznając, iż inwestor spełnił nałożone poprzednią decyzją obowiązki. Ponadto odwołująca uczestniczyła w kontroli budowy w dniu [...].07.2002 r., a kotwy balustrady balkonu zostały usunięte z jej budynku. Projekt zamienny obiektu podlegał ocenie organu wydającego pozwolenie na budowę i nie podlega on weryfikacji przez organy nadzoru budowlanego. W przypadku budowy budynków w granicy nie jest zabroniona budowa balkonów, loggi i tarasów, jeżeli nie są ograniczone warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie oświetlenia.

Skargę na tę decyzję złożyła E. R..

W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż organ II instancji wbrew obowiązkowi, nie rozpatrzył merytorycznie odwołania, ograniczając się do zbadania formalnych warunków decyzji organu I instancji. Skarżąca w odwołaniu podniosła m.in. brak deletacji między budynkami, pęknięcia podmurówki budynku, błędne zaprojektowanie kominów oraz pogorszenie warunków użytkowych i estetycznych budynku.

Obowiązkiem więc organu odwoławczego było przeprowadzenie dowodów uzupełniających albo zlecenie ich przeprowadzenia organowi I instancji. Obowiązkiem organu II instancji jest dokonanie oceny merytorycznej i prawnej zaskarżonej decyzji. Przed tym organem istniała możliwość przeprowadzenia uzupełniającego postępowania np. dodatkowej opinii biegłego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa procesowego, mającym wpływ na wynik sprawy.

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. udzielił inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego, bliźniaczego, na działce nr [...] w O. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, że inwestorzy przedłożyli nakazaną decyzją nr [...] z dnia [...].09.2002 r. dokumentację i ekspertyzę – sporządzone przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane.

Tak z zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji nie wynika by organy te dokonały oceny przedłożonej dokumentacji i ekspertyzy związanych ze sporną budową pod kątem ich zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi.

Zdaniem Sądu administracyjnego, decyzja udzielająca pozwolenia na wznowienie robót budowlanych musi być oparta na ocenie czy dany obiekt spełnia wszystkie wymagania techniczno-budowlane, określone przede wszystkim w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 1995 r., nr 10, poz. 46 ze zm.) oraz art. 5 Prawa budowlanego, w tym także w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich.

W niniejszej sprawie organy zaś nie wykazały, że przedmiotowy obiekt odpowiada wymaganiom techniczno-budowlanym i normom, tym samym nie wykazały, iż obiekty nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich tj. skarżącej.

Ponadto organy administracyjne orzekające w sprawie nie ustosunkowały się zupełnie do ekspertyzy przedstawionej przez skarżącą. Ekspertyza ta sporządzona została przez rzeczoznawcę budowlanego z Ośrodka Rzeczoznawstwa i Techniki Budowlanej Oddziału W. Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Wnioski ekspertyzy skarżącej różnią się od dokumentacji dostarczonej przez inwestorów.

Tym samym należy uznać, iż organy administracyjne przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy naruszyły przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 kpa.

Konsekwencją tego naruszenia jest brak możliwości wypowiedzenia się przez Sąd administracyjny czy dokonana ocena faktyczna i prawna przez organy jest zgodna z prawem i czy w sprawie zachodziły przesłanki do wydania decyzji zezwalającej na wznowienie robót budowlanych.

Na marginesie należy podnieść, iż zdaniem Sądu poprzedzające zaskarżone decyzje rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie powinno ograniczać się jedynie do nakazania inwestorom przedłożenia określonej dokumentacji. Z treści tego przepisu wynika, że w czasie obowiązywania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Chodzi więc o nakazanie określonych robót, a nie samej dokumentacji technicznej. Jednak decyzja wydana w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nie jest przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.