Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. decyzją (...) z 10 stycznia 2000 r. na podstawie art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie zgodności ukształtowania terenu działki przy ul. O. 89 z zatwierdzonym projektem budowlanym i przepisami warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jako bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu podano, że inwestorzy Elżbieta i Adolf B. uzyskali pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego wraz z przyłączami. Plan zagospodarowania terenu będący częścią integralną zatwierdzonego projektu budowlanego, nie zawiera rzędnych określających zakres robót ziemnych związanych z zagospodarowaniem terenu.
Oględziny posesji z udziałem stron wykazały dokonanie niwelacji terenu przez podniesienie poziomu przy granicy z działką sąsiednią i wykonanie krawężnika wzdłuż istniejącego ogrodzenia. Różnica wysokości podwyższonego krawężnika w stosunku do cokołu ogrodzenia pomiędzy działkami wynosi ok. 22,5 cm przy ulicy do ok. 17 cm w głębi działki.
Zgodnie z par. 29 rozporządzenia Ministra Gospodarki przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/ zabronione jest dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu skierowania go na teren sąsiedniej nieruchomości bez jego zgody. Jak wynika z mapy geodezyjnej teren przy ul. O. 89 przed wykonaniem niwelacji miał spadek w kierunku północno - zachodnim tj. w kierunku działki skarżących. Różnica poziomów na szerokości posesji wynosiła 80-90 cm. Wykonana niwelacja zmniejszyła istniejący spadek ale nie zmieniła kierunku naturalnego spływu wód.
W odwołaniu od tej decyzji Krystyna i Roman K. stwierdzili, iż wykonane przez Adolfa B. prace ziemne spowodowały pogorszenie stosunków wodnych na ich nieruchomości.
(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 28 grudnia 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podtrzymał stanowisko w niej zawarte. Nadto organ odwoławczy podniósł, że wobec robót polegających na wyrównaniu poziomu gruntu na działce oraz ewentualnym podwyższeniu terenu nie mają zastosowania regulacji Prawa budowlanego. W świetle tej ustawy robót tych nie można uznać za roboty budowlane.
Zachwianie równowagi wodnej na działkach może być badane przez Starostę na podstawie prawa wodnego.
W skardze na tę decyzję Krystyna i Roman K. przedstawiając stan sprawy, podtrzymali zarzut naruszenia stosunków wodnych i zalewanie ich działki wodami opadowymi na skutek podwyższenia terenu działki sąsiedniej.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Skarżący nie podnosząc żadnych merytorycznych zarzutów wobec zaskarżonej decyzji ani też nie kwestionują dokonanych w niej ustaleń faktycznych. Bezsporne jest, że Elżbieta i Adolf B. dokonali niwelacji i podniesienia poziomu działki ale to nie zmieniło kierunku spływu wód opadowych. Zgodnie z par. 29 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/ dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania go na teren sąsiedniej nieruchomości bez zgody jej właściciela lub zarządcy jest zabronione.
Zatem skoro nie nastąpiła zmiana naturalnego kierunku spływu wód opadowych to brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego.
Zasadnie wskazuje się w zaskarżonej decyzji, iż niwelacja terenu, wyrównanie poziomu gruntu czy też jej podwyższenia nie stanowią robót budowlanych, które podlegają regulacji Prawa budowlanego. Mogą natomiast być przedmiotem oceny w postępowaniu dotyczącym naruszenia stosunków wodnych.
Kwestie reguluje obecnie art. 29 prawa wodnego z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne /Dz.U nr 115 poz. 1229 ze zm./ /poprzednio art. 50 prawa wodnego z 1974 r./ a właściwym organem jest Prezydent miasta R. Wobec tego, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.