Uzasadnienie
1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wiąże z mocy art. 110 Kpa organy administracji orzekające w sprawie pozwolenia na budowę tej samej inwestycji.
2. Orzeczenie sądu administracyjnego o niezgodności uchwały organu gminy z prawem nie eliminuje tej uchwały - w myśl art. 94 ust. 2 in fine ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ z obrotu prawnego. W odróżnieniu od uchwały nieważnej, wywołującej skutki prawne ex tunc /od początku/, uchwała niezgodna z prawem może być podstawą do wydania decyzji administracyjnych do czasu orzeczenia o jej niezgodności z prawem. Dopiero po stwierdzeniu niezgodności z prawem wadliwa uchwała nie powinna być podstawą wydania nowych decyzji administracyjnych /por. wyrok z dnia 30 stycznia 1995 r. IV SA 1020/94 - nie publikowany/.
3. Po zrealizowaniu już obiektu budowlanego w sposób kolidujący z przepisami ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ do likwidacji zaistniałego bezprawia właściwe są przepisy art. 40 albo art. 37 Prawa budowlanego, na podstawie których inwestor może zostać zobowiązany do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami albo do rozbiórki obiektu bądź jego części.