Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 17 kwietnia 2000 r. Rada Miasta W. stwierdziła zgodność projektu Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla B. I w gminie W.-B. z ustaleniami wiążącymi gminy warszawskie przy sporządzaniu ich miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, przyjętymi uchwałą (...) Rady Miasta W. z dnia 28 listopada 1994 r.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę Rady Miasta W. z dnia 17 kwietnia 2000 r. wniosło Stowarzyszenie "P.M." z zarzutami, iż projekt przedmiotowego planu jest sprzeczny z prawem rozwoju zrównoważonego, naruszając przepisy art. 5, art. 68 ust. 4 oraz art. 74 Konstytucji, przepisy art. 6 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w szczególności w części dotyczącej istoty i funkcji studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, a nadto ustalenia uchwały Rady Miasta W. z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie zasad polityki zrównoważonego rozwoju W. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta W. wniosła o oddalenie skargi z uzasadnieniem, iż strona skarżąca nie wykazała "żadnego skonkretyzowanego przepisu prawa dotyczącego ochrony przyrody" i że zaskarżona uchwała jako nie mająca charakteru aktu prawa powszechnie obowiązującego nie narusza praw podmiotowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591/ skargę na uchwałę organu gminy, a w związku z wykonywaniem zadań gmin przez związki komunalne także na uchwałę organu związku, może wnieść ten czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Zaskarżona uchwała o stwierdzeniu zgodności przedmiotowego projektu z ustaleniami wiążącymi gminy (...) przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest podejmowana na etapach sporządzania planu. W jej wyniku nie następuje uchwalenie planu, a jeżeli tak to nie ma jeszcze w obrocie prawnym aktu prawa powszechnie obowiązującego, jakim jest z mocy art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
To zaś oznacza, że w wyniku podjęcia zaskarżonej uchwały nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Naruszenie interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, może być dokonane - co do zasady - obowiązującą, a nie potencjalną /projektowaną/ normą prawną czy też innym działaniem organu samorządu terytorialnego w procesie stanowienia aktu prawnego powszechnie obowiązującego. Co prawda w procedurze planistycznej mamy do czynienia z sytuacją możliwości naruszenia interesu prawnego, ustaleniami już na etapie planu /zarzut z art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym/, ale dzieje się tak wyjątkowo, z wyraźnej woli ustawodawcy.
W przypadku zaskarżonej uchwały nie ma szczególnej regulacji w tym zakresie. To zaś oznacza, że sprawa zgodności przedmiotowego projektu planu z ustaleniami wiążącymi gminy (...) może podlegać kontroli sądu administracyjnego dopiero po ewentualnym zaskarżeniu już uchwalonego planu. Naruszenie interesu prawnego skarżącego w myśl regulacji art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może nastąpić, o ile brak jest wyraźnie odmiennej regulacji, normą prawną obowiązującą, a nie działaniem zmierzającym do jej ustanowienia, a w konsekwencji przesądzając o braku legitymacji do zaskarżenia uchwały do NSA w trybie art. 101 ww. ustawy.
Uchwała organu gminy podejmowana w procesie stanowienia aktu prawa miejscowego na etapie tworzenia projektu, a taką jest uchwała w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami wiążącymi gminy warszawskie przy sporządzaniu ich planów miejscowych, podejmowana na podstawie art. 8 pkt 6 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy /Dz.U. nr 48 poz. 195 ze zm./ nie narusza, co do zasady interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591/.
Jeżeli zatem skarżące Stowarzyszenie wnosząc skargę na ww. uchwałę Rady Miasta W. na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie może wykazać naruszenia interesu prawnego, to należało orzec jak w sentencji, z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.