Uzasadnienie
Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] października 2002r. nr [...] zaopiniował pozytywnie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu obiektów Zakładu Opieki Zdrowotnej na terenie położonym w S. przy ul. [...] na działkach nr nr [...], [...], [...] oraz częściowo na działce nr [...].
Postanowienie wydano w oparciu o art. 3 ust. 2 pkt 4 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. z 1966r. Nr 23, poz. 150 ze zm.) art. 40 ust. 4 pkt 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.).
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że planowana inwestycja zgodna jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. ponieważ zgodnie z ustaleniami planu dla jednostki [...] (na terenie której planowana jest inwestycja) przewidziano funkcję rekreacyjną oraz rozwój funkcji uzdrowiskowej.
W odniesieniu do ww. postanowienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpili: E. R., R. R., M. R., M. R., A. R., R. R., J. O., I. P., J. P., E. P., A. B., S. M., W. M., D. M., G. K., S. K. i P. R. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] Minister Zdrowia uchylił wcześniejsze postanowienie z dnia [...] października 2002r. nr [...] i "w zakresie uchylonego postanowienia" zaopiniował pozytywnie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu obiektów Zakładu Opieki Zdrowotnej na terenie położonym w S. przy ul. [...] na działkach nr nr [...], [...], [...] oraz częściowo na działce nr [...].
W odniesieniu do poprzedniego postanowienia zmienił warunek nr 1 wskazując na konieczność pozostawienia 70 % powierzchni działek jako terenów biologicznie czynnych oraz dodając warunek nr 10 "uzyskania tytułu prawnego do inwestycji na działkach nr [...], [...], [...], [...]".
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M. R. W skardze podniesiono, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa na skutek przyjęcia przez organ naczelny, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. Skarżący podniósł, że budowa szpitala ginekologiczno-położniczego w rejonie, w którym przewidziano zabudowę pensjonatowo-hotelową jest niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. W skardze podniesiono również, że przywołana w zaskarżonym postanowieniu powierzchnia 0,2959 ha dotyczy tylko działki nr [...], nie obejmuje natomiast pozostałych działek [...], [...], [...]. Wskazano także, że o działkę nr [...] toczy się spór z okolicznymi mieszkańcami, którzy nie zgadzają się na budowę dodatkowej drogi. Podkreślono także, że postanowienia organu naczelnego wydane zostały z pominięciem opinii okolicznych mieszkańców, którzy nie zgadzają się na budowę szpitala w rekreacyjno-turystycznej części miasta.
W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż w niej wskazano.
W sprawie niniejszej nastąpiło takie naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżone postanowienie narusza art. 127 § 3 k.p.a., który stanowi, że od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez organ naczelny służy stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że to szczególne postępowanie odwoławcze nie jest prowadzone z urzędu, może ono zostać wszczęte, w myśl art. 127 § 3 kpa, wyłącznie na wniosek złożony przez stronę postępowania. Aby zatem mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zwłaszcza, aby postępowanie to mogło zostać zakończone wydaniem stosownego orzeczenia (postanowienia), w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż podmiot, który wniósł środek zaskarżenia, posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, tzn., że jego interesu prawnego dotyczy dany akt lub czynność.
Przymiot strony w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy i zagospodarowania ternu przysługuje (poza inwestorem) także i przede wszystkim właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości sąsiadujących bezpośrednio z działką, na której ma być zlokalizowana planowana inwestycja.
Aby jednak było możliwe dokonanie stosownych ustaleń organ administracji musi dokładnie wskazać, czyj wniosek był przedmiotem rozpoznania.
Za niezgodne z prawem uznać należy wskazanie jako wnioskodawców "sąsiadów wnoszących zażalenie do wniosku podpisanego z up. Prezydenta Miasta z 27.09.2002r.". bez wskazania konkretnych osób, które wystąpiły z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem organu naczelnego.
Podkreślić należy, że wniosek z dnia 5 listopada 2002r. podpisany został przez 17 osób.
W postępowaniu przed organem naczelnym nie ustalono również czy osoby te zachowały 7 dniowy terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ani też, czy wszystkie osoby, które podpisały wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy miały w postępowaniu przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Bez dokonania ustaleń w tym zakresie nie jest możliwe wydanie prawidłowego orzeczenia przez organ naczelny..
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.