Uzasadnienie
Na skutek zawiadomienia o nieprawidłowościach budowlanych w budynku położonym na działce nr ew. [...] przy ul [...] w M. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził czynności wyjaśniające, które wykazały że wymieniony budynek należący do J. C. jest umiejscowiony w ostrej granicy z działką sąsiednią należącą do T. i A. P., w ścianie szczytowej zaś znajduje się okno. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie administracyjne, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. organ ten w oparciu o art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie uznając, że datą powstania budynku był rok 1960 oraz że żadne roboty budowlane nie były później prowadzone. W odwołaniu A.P. podał zaś, że budynek przechodził remont kapitalny w 1985 r. był częściowo rozebrany, wówczas też wstawiono okna w ścianie graniczącej bezpośrednio z jego posesją.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji dodając, iż skarżący nie dostarczył żadnych dowodów, które mogłyby wskazywać na niezgodne z prawem działania przy budowie budynku.
T. i A. P. złożyli skargę na tę decyzję podkreślając liczne uciążliwości w korzystaniu z ich nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniesiona skarga jest o tyle zasadna, ze skutkuje uchyleniem decyzji zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Organy obu instancji wszczęły postępowanie nie określając przedmiotu postępowania ani też nie powołując żadnego przepisu prawa materialnego. Nie przeprowadzono w sposób właściwy czynności procesowych i dowodowych. Poza sporządzeniem protokołu oraz włączeniem do akt kopii rzutu budynku z istniejącym oknem w ścianie szczytowej, nie przeprowadzono żadnego postępowania ani nie wskazano podstawy prawnej obu decyzji. Organy nie wyjaśniły sprzeczności w wyjaśnieniach stron opierając się jedynie na oświadczeniach strony zainteresowanej. Nie ustosunkowano się też do sprzecznych twierdzeń stron co do zakresu remontu budynku w 1985 r.
Organ odwoławczy, który zgodnie z art. 138 k.p.a. ma charakter kontrolno-merytoryczny nie uzupełnił braków postępowania i utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną zaakceptował zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, jakiego wymaga art. 136 k.p.a. i zasada prawdy obiektywnej. Z niej też wynika obowiązek organu przeprowadzenia postępowania co do wszystkich istotnych okoliczności, co wyklucza przerzucanie ciężaru dowodu na stronę postępowania.
Dopiero w czasie rozprawy przed Sądem okazało się, że dołączony do akt rzut budynku stanowi kopię dokumentacji związanej z założeniem instalacji gazowej w roku 1986 i to na tej dokumentacji okno jest uwidocznione. Remont natomiast, w czasie którego - zdaniem skarżących - wykonano okno, miał miejsce w 1985 r., a więc przed sporządzeniem wspomnianej dokumentacji.
Niewyjaśnienie przez organy powyższych okoliczności stanowi naruszenie przepisów art. 7 i 77 k.p.a. i miało zasadniczy wpływ na treść rozstrzygnięcia. Uzasadnia to w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszej instancji, jako że wskazane uchybienia dotyczą postępowania organów obu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchylił zarówno decyzję organu II instancji jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, W toku postępowania administracyjnego, mając na uwadze przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zarówno formy jak i procedury zbierania dowodów wyjaśnić należy ujawnione w sprawie sprzeczności i dokonać ich procesowej oceny.