Uzasadnienie
Zaskarżona do Naczelnego Satdu Administracyjnego decyzją z dnia [...].02.2003 r., nr [...] Minister Środowiska w wyniku rozpatrzenia odwołania Zakładów [...] S.A. w S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] 11.2001 r., nr [...]- określającej dla owych Zakładów dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, powodowanego przez źródła hałasu zlokalizowane na terenie tych Zakładów uchylił w całości zaskarżoną decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi.
W decyzji Wojewody [...] z dnia [...].11.2001 r. określono a) dla terenu sąsiadującej z Zakładami Szkoły Podstawowej w S. i w dla terenu Szkoły Podstawowej w K. równoważny poziom dźwięku A: w porze dnia – 45 dB(A), w porze nocy – 40 dB(A), b) dla pozostałych terenów otaczających Zakłady równoważny poziom dźwięku A: w porze dnia – 50 dB(A), w porze nocy – 40 dB(A).
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego w K. otrzymał wyniki pomiarów hałasu przenikającego do środowiska z terenu owych Zakładów wykonane w lipcu 2000 r. przez Inspektorat Ochrony Środowiska w K., wykazujących znaczące naruszenie dopuszczalnych norm. Z tego względu stało się konieczne wydanie przedmiotowej decyzji, w której odpowiednio niższy poziom dopuszczalnego hałasu ustalono dla terenu szkół zlokalizowanych w pobliżu Zakładów przyjmując, że są tereny związane z wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży.
W odwołaniu Zakłady [...] S.A. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zarzuciły, że organ I instancji ustalając dopuszczalny poziom hałasu z Zakładów uznał je wyłącznie za tzw. "pozostałe obiekty", pomijając fakt usytuowania w ich sąsiedztwie obiektów generujących hałas, takich jak: linia kolejowa (odległość 100-200 m), trasa drogowa [...] (odległość 1 km), droga krajowa do B., miasto K. (odległość 4-6 km). Z tego względu strona skarżąca uważała, że powinna być dla niej określona dopuszczalna norma poziomu hałasu w wysokości właściwej dla "dróg i linii kolejowych".
Dodatkowo Zakłady [...] S.A. zakwestionowały normy dopuszczalne ustalone dla szkół podstawowych, powołując się również na oddziaływanie na nie hałasów komunikacyjnych. Wskazując na powstanie jednej z nich w sąsiedztwie istniejących już Zakładów, a drugiej w budynku należącym do Zakładów, wyraziły przekonanie o możliwości zmiany orzeczonych standardów akustycznych dla terenu szkół za zgoda stron.
Minister Środowiska w swej decyzji z dn. [...] 02.2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości, jednakże z innych przyczyn niż podniesione przez stronę skarżącą. Stwierdził, że w jego ocenie prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami określono dopuszczalne poziomy hałasu przenikającego do środowiska z tego źródła. Wszak dokonano tego stosując dopuszczalne standardy akustyczne zamieszczone w kolumnach 5 i 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13.05.1998 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 66, poz. 436) w zw. z jego § 6.
Minister Środowiska podkreślił, że na ustalenie dopuszczalnej normy akustycznej dla tzw. "pozostałych obiektów i grup źródeł hałasu", do których zaliczają się Zakłady [...] S.A. nie ma wpływu funkcjonowanie źródeł wymienionych przez stronę, wpływają one jedynie na poziom tła akustycznego w środowisku, od jego wartości nie są jednakże uzależnione dopuszczalne poziomy hałasu przenikającego do środowiska z konkretnego źródła/ obiektu. Minister wyjaśnił także, iż ochronie z akustycznego punktu widzenia nie podlegają tereny typu "drogi i linie kolejowe" i z tego względu żądanie strony dotyczące ustalenia dla niej dopuszczalnych norm, "jak dla terenów - drogi i linie kolejowe" nie może zostać spełnione.
Konieczności uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].11.2001 r. Minister upatrywał w potrzebie przeprowadzenia dodatkowego postępowania administracyjnego w celu ustalenia rzeczywistego charakteru funkcjonalnego pozostałych terenów otaczających Zakłady i przypisania im właściwego z akustycznego punktu widzenia standardu jakości środowiska.
Decyzje tę Zakłady [...] S.A. w S. zaskarżyły do Sądu Administracyjnego, zarzucając jej pominięcie woli stron - zarówno wytwarzającej hałas jak i tej, na którą hałas oddziałuje. Strona skarżąca potraktowała rozstrzygnięcie Ministra jako zmianę decyzji dokonaną w trybie ait. 155 Kpa, stąd powoływała się na okoliczność, że za zmianą decyzji ustalającej dopuszczalne normy hałasu emitowane do środowiska przez Zakład, zgodnie z jego oczekiwaniami, przemawiają interes społeczny i słuszny interes Zakładu. Jednocześnie skarżący podniósł, iż w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia, zmuszony byłaby rozwiązać umowę użyczenia budynku na działalność szkoły, podkreślił także, podobnie jak w odwołaniu, że na szkołę wpływa również hałas z otoczenia, co w decyzji nie zostało uwzględnione.
Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę, podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wskazał także, iż decyzja ta jest korzystna dla skarżącej, jej celem jest bowiem zawężenie terenów, na których ma obowiązywać dopuszczalny poziom hałasu, wyłącznie do terenów zabudowy mieszkaniowej. Podkreślił również, iż przepisy określiły dopuszczalny poziom hałasu w środowisku także dla szkół i orzekające w sprawie organy administracji nie mogą go zmienić, nawet gdyby niedotrzymanie tej normy skutkowało zamknięciem szkoły. Zakłady emitujące hałas są natomiast zobowiązane do przestrzegania dopuszczalnych standardów akustycznych, dla nich właściwych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie może zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Środowiska odpowiada prawu.
Uzasadnienie decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym, w części wskazującej przyczyny, dla których należało uchylić decyzję organu I instancji, jest w ocenie Sądu prawidłowe.
Zabudowa terenu otaczającego Zakłady nie jest jednorodna, znajduje się na tym obszarze zarówno szkoła podstawowa, budynki mieszkalne, jak i zabudowa nie podlegająca ochronie. Z tego względu obszar ten należało poddać ocenie z punktu widzenia zlokalizowanej na nim zabudowy, czego nie uczynił organ I instancji.
Wszak w decyzji Wojewody [...] z dnia [...].11.2001 r. w pkt b) określono dla pozostałych terenów otaczających Zakłady, poza terenem sąsiadującej z Zakładami Szkoły Podstawowej w S. i terenem Szkoły Podstawowej w K., równoważny poziom dźwięku A: w porze dnia -50 dB(A), w porze nocy - 40 dB(A). Jednakże z uwagi na niejednolity charakter zlokalizowanej tam zabudowy Minister Środowiska prawidłowo rozstrzygnął o konieczności jej uchylenia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Standard ustalony dla pozostałych terenów otaczających Zakłady odnosił się bowiem do terenów zabudowy mieszkaniowej i zagrodowej, podczas gdy Zakłady oddziałują akustycznie nie tylko na takie tereny, ale również i na tereny nie podlegające ochronie przed hałasem, dla których brak jest podstaw do ustalania dopuszczalnych norm akustycznych.
Należy jednakże podkreślić, że te wskazania przekazane Wojewodzie [...] miały na celu jedynie ukierunkowanie postępowania prowadzonego ponownie przez organ I instancji po przekazaniu mu sprawy. Nie oznacza to, że tak sformułowane sugestie Ministra uniemożliwiały Wojewodzie [...] przeprowadzenie innych dowodów wskazanych i sugerowanych przez strony.
Na marginesie wspomnieć można jedynie, iż po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ I instancji był zobowiązany wydać decyzję merytoryczną, od której istniała możliwość wniesienia środków odwoławczych.
Jednocześnie wymaga podkreślenia fakt, iż dopuszczalne poziomy emisji hałasu do środowiska przez określone źródła zostały objęte obowiązującymi uregulowaniami prawnymi, które muszą być bezwzględnie przestrzegane i na ich zmianę nie ma wpływu wola stron zainteresowanych.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) - orzekł jak w sentencji.