Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wojewody M. z dnia 17 marca 2000 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody W. z dnia 28 czerwca 1591 r. (...) o zezwoleniu na użytkowanie budynku gospodarczego. W uzasadnieniu tej decyzji podano, iż wnioskodawcy to jest Halina i Stanisław P. oraz Marek i Lucyna P. wnieśli o wznowienie postępowania z przekroczeniem miesięcznego terminu określonego w art. 148 par. 1 Kpa. Stosownie do par. 2 tego artykułu termin ten biegnie dla osób, które nie brały udziału w postępowaniu od dnia, w którym dowiedziały się o decyzji. Stanisław P. brał udział w postępowaniu administracyjnym ogólnym, natomiast w ocenie organu budzi wątpliwość podana we wniosku informacja, iż syn Stanisława P. Marek P. dowiedział się o kwestionowanej decyzji dopiero w 1997 r. w sytuacji, gdy mieszka on na tej samej nieruchomości, co Stanisław P. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w postępowaniu wznowieniowym, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia podzielił pogląd, iż wniosek został złożony po upływie terminu ustawowego a nadto podał, że Marek i Lucyna P. nie są stroną postępowania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący Marek i Lucyna P. zarzucili nieprawidłowość oceny zarówno co do tego, że wniosek został złożony po terminie, jak i w kwestii braku przymiotu strony.
W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie, podtrzymując motywy zawarte w zaskarżonej decyzji jak też podając, że kwestionowana decyzja ze skargi Stanisława P. była kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który skargę oddalił.
Na rozprawie przed Sądem Marek P. podtrzymał skargę i wyjaśnił, że wraz z Lucyną P. są współwłaścicielami nieruchomości sąsiadującej z działką zabudowaną budynkiem, który został zalegalizowany kwestionowaną decyzją, w związku z tym mają interes prawny w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co, następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Podniesiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczność, iż skarżący nie są stroną postępowania w sprawie budzi istotne wątpliwości w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdują się dokumenty wskazujące na to, że w ewidencji gruntów są oni wykazani jako współwłaściciele nieruchomości sąsiadującej z działką inwestora. Również organ pierwszej instancji postanawiając o wznowieniu postępowania nie kwestionował interesu prawnego skarżących. Brak należytej staranności w wyjaśnieniu tej istotnej dla sprawy okoliczności może stanowić wyłączną przyczynę uchylenia zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem art. 7, art. 75 i art. 77 Kpa.
Ponadto w wypadku, gdyby okazało się, iż rzeczywiście nie służy tym osobom przymiot strony to niezrozumiałe byłoby przyjęcie, że wniosek został złożony po terminie. Nie ocenia się bowiem terminowości złożenia wniosku przez podmiot nie uprawniony do jego złożenia /nie będący stroną/. Jeżeli zaś chodzi o kwestię zachowania terminu określonego w art. 148 Kpa to nie można podzielić stanowiska, jakie sugeruje uzasadnienie decyzji organu wojewódzkiego, iż wobec brania udziału w postępowaniu administracyjnym ogólnym przez Stanisława F. ojca skarżącego Marka P. termin ten został przekroczony przez skarżącego oraz przez Lucynę P. /o dwa lata/ a więc tak jak gdyby liczono termin do złożenia wniosku przez skarżących od daty udziału w postępowaniu przez Stanisława P. Sprawa dochowania terminu przez skarżących do wniesienia wniosku wymaga zatem także dokładnego zbadania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 366 ze zm./.