Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., decyzją z dnia 21 sierpnia 2002 r. "[...]", nakazał M. M. wykonanie w terminie do 30 listopada 2002 r. określonych czynności, mających na celu doprowadzenie rozbudowy budynku mieszkalnego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym 1-43/5 przy ul. "[...]" w M. do stanu zgodnego z prawem i uzyskanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Postępowanie odwoławcze w powyższej sprawie wszczęte z odwołania E. C. zostało umorzone decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2002 r. "[...]".
E. C. wniósł na tą decyzję skargę do sądu administracyjnego.
Stwierdzając wykonanie nałożonych obowiązków, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia 30 stycznia 2003 r. "[...]" udzielił S. i M. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 12 marca 2003 r. "[...]", wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołań E. C. i D. E. Odwołujący się wnieśli na tą decyzję skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Decyzji organu I instancji zarzucili naruszenie art. 10 k.p.a., poprzez błędne ustalenie jakich odstępstw od zatwierdzonego projektu dopuścił się inwestor, jakie roboty budowlane zostały wykonane do dnia wstrzymania robót budowlanych, które zostały zaliczone do samowoli budowlanej i jakie roboty mogą być wykonane po wznowieniu robót, brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych dla wznowienia robót. Decyzji organu odwoławczego zarzucili z kolei naruszenia art. 5 ust l i 2 oraz art. 51 ust l a prawa budowlanego a także § 10 i 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w swej decyzji.
W dniu 29 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wydał wyrok "[...]", którym uchylił decyzje organów obu instancji w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, uznając iż organy te niesłusznie odmówiły E. C. przymiotu strony postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Przedmiotowa skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późniejszymi zmianami).
Stosownie do art. 3 § l art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi.
Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ust. l a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, póz. 116 z późn. zm.). Przepis ten obligował organ do wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych po wykonaniu przez inwestora czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, zgodnie z decyzją nakładającą ten obowiązek wydaną na podstawie art. 51 ust l pkt 2 wskazanej ustawy, (w przedmiotowej sprawie decyzją "[...]").
Przed wydaniem pozwolenia na wznowienie robót budowlanych organ winien sprawdzić czy inwestor wykonał wszystkie czynności mające na celu doprowadzenia rozbudowy budynku mieszkalnego położonego przy ul. "[...]" w M. do stanu zgodnego z prawem i po stwierdzeniu, że inwestor wykonał nałożone nań obowiązki wydać decyzję o wznowieniu robót budowlanych.
Decyzja o wznowieniu robót budowlanych wydana została przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, którym to wyrokiem decyzje obu instancji określające czynności, które winien wykonać inwestor zostały uchylone.
Konsekwencją uchylenia przez Sąd decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem jest sytuacja określona w art. 145 § l pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.), stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
Biorąc powyższe pod uwagę decyzje o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych należało uchylić na podstawie art. 145 § l pkt l lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).
Ponowne rozpatrzenie tej sprawy uzależnione jest od wyniku postępowania w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.
Stosownie do art. 152 wskazanej ustawy rozstrzygnięta została kwestia wykonalności uchylonej decyzji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.