Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania F. Sp. z o.o. z siedzibą w L. przy ul. [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy L. nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] dla Przedsiębiorstwa [...] "[...]" Sp. z o.o. ul. [...],[...], działającego z upoważnienia P. Sp. z o.o., [...],[...], usytuowanej na działce nr ew. [...] w L. przy ul. [...], na budynku hotelu "[...]".
Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził m.in., iż "zatwierdzony projekt budowlany obejmuje systemy antenowe stacji/[...]/ - 3 szt. firmy [...] typ [...] zawieszone na wysokości [...] m n.p.t oraz urządzenia zasilające i nadawczo-odbiorcze umieszczone w wydzielonym pomieszczeniu na poddaszu (...) hotelu". Organ odwoławczy uznał, iż strona skarżąca uzasadnia złożenie odwołania "naruszeniem interesu prawnego F. Sp. z o.o. poprzez ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiedniej nieruchomości, jak również występowanie obszarów niebezpiecznego promieniowania elektromagnetycznego źle wpływającego na zdrowie i pracę pracowników firmy pracujących na otwartym terenie", ale ze stwierdzenia tego nie wyprowadza własnych wniosków. Wojewoda [...] podkreślił, że "inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę" oraz że "projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L., zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Nr XXVI/158/93 z dnia 24.03.93 roku /Dz.
Urz. Woj. Warsz. Nr 14 z dnia 31.08.1993 r./". Zaznaczył także, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył raport oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Raport ten został sporządzony przez biegłego z listy Wojewody [...], który "w oparciu o projekt budowlany i parametry techniczne (...) orzekł, że stacja bazowa telefonii komórkowej w L. przy ul. [...] zlokalizowana na budynku hotelu [...] cyt. "obszary o gęstości mocy osiągającej lub przekraczającej wartość dopuszczalną nie występują w miejscach dostępnych dla użytkowników hotelu ani mieszkańców okolicy". Organ odwoławczy podkreślił również, iż "projekt budowlany został uzgodniony decyzją z dnia [...].09.2001 r. z właściwym Inspektorem Sanitarnym".
Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] F. Sp. z o.o. z siedzibą w L., ul. [...]– zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. Pełnomocnik strony skarżącej zarzucił zaskarżonej decyzji "rażące naruszenie przepisów art. 7, 9, 10, 75, 79, 85, 89, i 136 kpa mających istotny wpływ na jej treść, a nadto naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 59, 60 i 62 ustawy (Dz. U. z 1994 r. Nr 49 poz. 196) o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (Dz. U. z 1998 r. Nr 107 poz. 676) w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem – w szczególności par. 4 ust. 1 tegoż rozporządzenia".
Ponadto w uzasadnieniu skargi wskazał, że "Wnoszone przez skarżącego zarówno zastrzeżenia do planowanej budowy jak również odwołanie od wydanej decyzji pierwszoinstancyjnej, mimo podnoszenia szeregu argumentów przeciwko planowanej budowie nie zostały przez organy administracji uznane". Zdaniem strony skarżącej "postępowanie toczyło się z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania administracyjnego mające w efekcie istotny wpływ na wynik tych postępowań, bowiem w skutek niedopełnienia warunków prowadzenia postępowania doszło także do naruszenia cyt. wyżej przepisów prawa materialnego".
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga F. Sp. z o.o. zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 80 kpa. Postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, zarówno w toku postępowania przed organem I instancji, jak i w odwołaniu od decyzji z dnia [...] listopada 2001 r. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest w zasadniczej części sprawozdaniem z przebiegu postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] i ogranicza się do akceptacji ogólnych sformułowań organu I instancji. Wojewoda [...] uchylił się od obowiązku przedstawienia własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i nie wykazał dlaczego nie podziela zastrzeżeń strony skarżącej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia więc wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.
W związku z zarzutem skargi, że w raporcie oddziaływania na środowisko biegły posłużył się "wzorami wyliczeń zasięgu oddziaływania szkodliwego promieniowania", innymi niż wzorem określonym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie ochrony przed promieniowaniem (Dz. U. z 1998 r., nr 107, poz. 676), Sąd zobowiązał organ odwoławczy do zajęcia stanowiska w tej kwestii. Ponieważ odpowiedź Wojewody [...] nie spełnia tego obowiązku nie jest możliwa ocena zasadności tego zarzutu. Uprawnione jest w związku z tym stwierdzenie, że organ odwoławczy nie tylko nie dokonał wnikliwej oceny decyzji organu I instancji i w ogóle nie dostrzegł problemu zastosowania przez biegłego innego wzoru niż ten, który wynika z rozporządzenia wykonawczego ale i potrzeby wyjaśnienia tej okoliczności nie uznał po otrzymaniu odpisu skargi i pisma Sądu z dnia 30 stycznia 2004 r. Gdyby postępowanie odwoławcze było przeprowadzone w sposób wymagany przez art. 7 i art. 77 § 1 kpa, to ta kwestia i inne braki postępowania dowodowego mogły by być usunięte w trybie określonym w art. 136 kpa.
Z tych też powodów nie jest możliwa prawidłowa kontrola zaskarżonej decyzji. Skoro zaskarżona decyzja nie może się ostać ze względu na brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zachodzi potrzeba ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi. Uczyni to organ odwoławczy w toku ponownego rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.