Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie, zawarte w sentencji decyzji jest jednym z najistotniejszych elementów każdej decyzji administracyjnej. Musi więc ono być tak sformułowana, aby wynikało z niego w sposób jednoznaczny jaki obowiązek zostaje nałożony na stronę. Obowiązek ten powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Jest to niezbędne ze względu na ewentualną potrzebę poddania takiej decyzji wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie czynią zadość temu wymogowi. Organy administracji nakazały bowiem rozbiórkę obudowy balkonów I i II piętra w sytuacji, gdy zarówno projekt techniczny stanowiący załącznik do pozwolenia na budowę jak i protokół oględzin, jak w końcu - zdjęcia fotograficzne okazywane na rozprawie wskazują, że omawiany obiekt nie posiada drugiego piętra, a balkony istnieją na wysokim parterze i pierwszym piętrze. Nadto nakazując rozbiórkę obudowy balkonów w całości - organy administracji przeoczyły, że tak zredagowany nakaz oznacza obowiązek rozbiórki także balustrad, które były przewidziane w projekcie i których wykonania wymagają bezwzględnie obowiązujące przepisy określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki tj. obowiązujące w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę - par. 60 i par. 57 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki - Dz.U. nr 17 poz. 62/.
Niezależnie od powyższego istotnego uchybienia wskazać należy, że organy obu instancji nie oceniły i nie rozważyły skutków okoliczności istotnej dla wyniku sprawy, jaką było przyjęcie zgłoszenia rozpoczęcia użytkowania parteru budynku w dniu 1 lutego 1994 r. Oznaczało ono zakończenia budowy tylko tej części obiektu, natomiast pierwsze piętro pozostawało nadal w fazie budowy.
Jeśli zatem przesłony szklane umieszczone powyżej balustrady balkonu na I piętrze budynku wykonane zostały przed zakończeniem budowy tej części obiektu, to ich wykonanie mogło być oceniane jako prowadzenie robót w sposób odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i w przypadku ustalenia, że są to odstępstwa istotne - /powodujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia albo środowiska bądź realizowane w sposób odbiegający od wymaganych przepisów/ organ administracji mógł zastosować środki przewidziane w art. 50 i art. 51 prawa budowlanego z 1994 r., a nie rygor z art. 48 tego prawa.
W sprawie niniejszej nie zostało także należycie wyjaśnione i rozważone czy istotnie na zainstalowanie przesłon szklanych na balkonach wymagane jest zgłoszenie.
Wprawdzie z przepisu art. 29 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 powołanego prawa budowlanego wynika, że remont istniejących obiektów budowlanych wpływający na zmianę wyglądu w odniesieniu do otaczającej zabudowy na terenie miast wymaga zgłoszenia, jednakże - mając na uwadze definicję remontu zawartą w art. 3 pkt 8 prawa budowlanego z 1994 r., trudno byłoby przyjąć, że wykonanie takich przesłon balkonowych było "odtworzeniem stanu pierwotnego nie stanowiącym bieżącej konserwacji" jak tego wymaga powołanego art. 3 pkt 8 dla zakwalifikowania robót jako remont.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji.