Wyrok WSA w Warszawie z 6 kwietnia 2004 r., IV SA 1475/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi J. i E. W. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II. zasądza od Rady Miejskiej w P. na rzecz J i E.W. kwotę 495zł (czterysta dziewięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego III. zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku

Skład

Przewodniczący Sędzia Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie Joanna Kabat-Rembelska, Anna Szymańska
Agnieszka Foks-Skopińska protokolant

Uzasadnienie

J. i E.W. wnieśli zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi R. wyłożonego do publicznego wglądu. wskazując na naruszenie ich prawa własności działek nr [...] i [...], które w części przeznaczono na drogę dojazdową.

Zgodnie z postulatami mieszkańców z 7 sierpnia 1999 r. projektowana droga miała przebiegać przez teren działki [...].

Rada Miejska w P. uchwałą nr [...] z [...] marca 2003 r. odrzuciła ten zarzut uzasadniając to tym, iż droga w obecnej szerokości nie spełnia niezbędnych parametrów technicznych do pełnienia funkcji drogi publicznej. Przebieg tej drogi wynika z konieczności zapewnienia prawidłowego dojazdu do ujęcia wody "[...]" oraz zaspokojenia potrzeb mieszkańców czyli zapewnienia dostępności do drogi publicznej z terenów, które dotychczas były używane rolniczo oraz przeprowadzenia wodociągu i kanalizacji.

W skardze na tę uchwałę J. i E.W. podtrzymywali swój zarzut wniesiony do projektu planu i wskazali, że działka nr [...] należy do gminy i jest nie-ogrodzona. Z tego właśnie powodu mieszkańcy proponowali połączenie planowanej drogi z drogą wiejską kosztem działek nr [...] i [...].

Ponadto skarżący o terminie sesji w dniu 27.-3.2003 r. na której rozpatrywane były zarzuty, zostali zawiadomieni dopiero 28.03.2003 r. a więc już po terminie.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w P. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale o konieczności prowadzenia części drogi przez działki nr [...] i [...] celem zapewnienia prawidłowego dojazdu do ujęcia wody, oznaczonego na rysunku planu symbolem [...], oraz do nowowydzielonych działek budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy. Przepis ten stanowi podstawę do tzw. władztwa planistycznego gminy w ramach którego może ona swobodnie decydować o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania terenu ale pod warunkiem, że gmina działa optymalnie i racjonalnie oraz, że tę racjonalność i optymalność wykaże w uzasadnieniu uchwały o odrzuceniu zarzutu. Obliguje ją do tego art. 24 ust. 3 w/w ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto gmina przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zobligowana jest do zachowania procedury planistycznej określonej w art. 18 tej ustawy. Naruszenie tego trybu postępowania powoduje nieważność uchwały rady gminy - art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Art. 18 ust. 2 pkt. 9 w/w ustawy zobowiązuje burmistrza do ogłoszenia w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenia a także poprzez imienne zawiadomienie zainteresowanych o terminie sesji, na której rada gminy rozpatrzy nie uwzględnione protesty i zarzuty. Jak wynika z akt sprawy zawiadomienie dla skarżących o sesji w dniu 27.03.03 r. otrzymali dopiero 28.03.03 r. a więc już po terminie sesji rady.

Ponadto jak wynika z uchwały uzasadnienie to nie spełnia wymogów art. 24 ust. 3 ustawy, albowiem Rada Miejska nie rozpatrzyła wnikliwie zarzutu skarżących. Mimo, że skarżący powołali się w zarzucie na ustalenia mieszkańców zawarte w protokole z [...] sierpnia 1999r.,co do alternatywnego przebiegu przedmiotowej drogi obok ujęcia wody [...], Rada w żaden sposób nie odniosła się do tego rozwiązania komunikacyjnego, nie wykazała również dlaczego przyjęte rozwiązanie jest racjonalne i optymalne. Ogólne powołanie się na konieczność zapewnienia prawidłowego dojazdu do ujęcia wody oraz dostępu do drogi publicznej z nowo-powstałych działek budowlanych bez szczegółowego uzasadnienia przyjęcia takiego rozwiązania komunikacyjnego kosztem działki skarżących a nie działki należącej do gminy nie spełnia wymogów art. 24 ust. 3 ustawy.

Rada nie uzasadniła dlaczego przedmiotowa droga nie może przebiegać przez działkę nr [...] a ponadto nie wskazała którym nowopowstałym działkom budowlanym przedmiotowa droga [...] ma zapewnić dostęp do drogi publicznej, skoro za działką skarżącego [...] leży granica terenu objętego planem.

W świetle tych okoliczności nie wynika aby Rada rozpatrywała zarzut skarżących w kategoriach wyważenia sprzecznych interesów właścicieli działek, których projektowana droga dotyczy. Wobec tego należało stwierdzić, iż Rada nadużyła swego władztwa planistycznego i dlatego Sąd na podstawie art. 147 § 1, art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271) orzekł jak w sentencji.