Uzasadnienie
2 IV SA 1514/03
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2003 r. Starosta D. odmówił zawieszenia postępowania z sprawie wydania pozwolenia na budowę pawilonu handlowego "[...]" przy ul. "[...]" w D. W uzasadnieniu podano, iż do wniosku nie dołączono dowodu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i dlatego decyzją z dnia 13 stycznia 2003r. pozostawiono podanie strony bez rozpoznania. W związku z tym zawieszenie postępowania jest bezprzedmiotowe.
Na postanowienie to zażalenie wniósł pełnomocnik Spółki A w P. Podniósł, iż postępowanie administracyjne może zostać zawieszone na każdym etapie postępowania, o ile w sprawie nie została wydana decyzja ostateczna. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu 13 stycznia 2003r. i tego samego dnia organowi doręczono wniosek strony o zawieszenie postępowania, który należało rozpoznać zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2003r. Wojewoda uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując w uzasadnieniu iż brak jest podstaw prawnych do orzekania o odmowie zawieszenia postępowania skoro - z powodu wadliwości wniosku -postępowanie takie w ogóle nie zostało wszczęte.
Na postanowienie Wojewody skargę wniósł pełnomocnik Spółki, zarzucając obrazę przepisów postępowania administracyjnego. Podniósł, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte z datą doręczenia żądania organowi, a w zawiązku z tym wniosek o jego zawieszenie winien zostać rozpatrzony merytorycznie. Wskazał, iż wbrew twierdzeniom organów skarżąca uzupełniła braki wniosku, a jego pozostawienie bez rozpoznania nastąpiło w oparciu o merytoryczną ocenę przedłożonych dowodów. Podał ponadto, iż rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest niezgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż ogranicza się jedynie do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wskazano, iż inwestor świadomie złożył niekompletny wniosek o wydanie pozwolenia na budowę nie posiadając jednego z podstawowych dokumentów, a następnie wymuszając na organie administracji zawieszenie postępowania.
l
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.
Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 póz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję bądź postanowienie Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy ich wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie z poniższych względów.
Przede wszystkim należy wskazać, iż orzeczenie w niniejszej sprawie jest ściśle związane z wyrokiem tut. Sądu z dnia 2 czerwca 2004r. "[...]" uwzględniającym skargę Spółki A w P. na bezczynność Starosty D. w sprawie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego "[...]" w D. W ocenie Sądu pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieprzedłożenie właściwego dowodu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane było wadliwe. W związku z tym także postanowienia będące przedmiotem orzekania w niniejszej sprawie nie mogły się ostać.
Wskazać bowiem należy, iż wyłącznym powodem odmowy zawieszenia postępowania (wskazanym w uzasadnieniu postanowienia organu pierwszej instancji), a także uchylenia tego postanowienia przez organ odwoławczy był fakt pozostawienia wniosku strony o wydanie pozwolenia na budowę bez rozpoznania. Konsekwentnie zatem należało uznać, iż takie uzasadnienie rozstrzygnięć organów obydwu instancji nie znajduje podstaw i narusza dyspozycję art. 98 § l Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem wniosek strony winien być rozpatrzony pod kątem przesłanek określonych w tym przepisie, z uwzględnieniem faktu iż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie podejmowane jest w granicach uznania administracyjnego.
Wobec powyższego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie, a także utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.