Uzasadnienie
Minister Środowiska decyzją z dnia 1 czerwca 2000 r. po rozpoznaniu odwołania K.K. i O.Ś. w Sz. od decyzji Wojewody Z. z dnia 6 grudnia 1999 r. umarzającej postępowanie w sprawie udzielenia Z.Ch. "P." pozwolenia wodnoprawnego na eksploatację mechaniczno-chemicznej oczyszczalni ścieków - utrzymał w mocy decyzją organu I instancji.
W skardze na tę decyzję K.K. i O.Ś. w Sz. zarzuca rażące naruszenie prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Skarżący podnosi, że decyzja została wydana bez przeprowadzenia rozprawy administracyjnej i wobec tego naruszony został art. 37 prawa wodnego. Nadto skarga wywodzi, że wbrew treści decyzji Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1999 r., którą została uchylona uprzednio wydana decyzja organu I instancji w sprawie pozwolenia wodnoprawnego organ I instancji nie przeprowadził nakazanego przez organ odwoławczy postępowania dowodowego. W ocenie skarżącego organ administracji bezpodstawnie umorzył postępowanie.
Odpowiadając na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Zainteresowany nie zajął stanowiska w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest całkowicie nieuzasadniona. Pozwolenie wodnoprawne może być wydane tylko na wniosek podmiotu, który ubiega się o jego wydanie i złoży wymagany przepisami operat. W sprawach tych organ administracji nie może wszcząć postępowania z urzędu, nie może również prowadzić tego postępowania wówczas, gdy strona, która złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego swego wniosku nie popiera. W rozpoznanej sprawie wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na eksploatację oczyszczalni ścieków, przedstawiając operat wodnoprawny złożyły Z.Ch. "P.", które w toku postępowania już po wydaniu decyzji przez Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, na którą powołuje się skarga, w miejsce pierwotnego złożyły nowy operat, a tym samym złożyły nowy wniosek. Prawidłowo wobec tego organ I instancji ocenił, że strona złożyła nowy wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego i w związku z tym umorzył postępowanie wszczęte pierwotnym wnioskiem tych Zakładów.
Nie można wobec tego postawić uzasadnionego zarzutu, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 105 Kpa. Zaskarżona decyzja nie rozstrzygnęła merytorycznie sprawy a zatem przed jej wydaniem organ administracji nie miał obowiązku przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Nieuzasadniony jest w związku z tym zarzut skargi naruszenia art. 37 prawa wodnego.
Z przyczyn wymienionych wobec bezzasadności skargi i braku podstaw zaskarżenia, które winny być wzięte pod rozwagę z urzędu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.