Uzasadnienie
W dniu 25 kwietnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga, reprezentowanych przez pełnomocnika, B. i W. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 26 marca 2003 r., Nr "[...]", uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 19 grudnia 2002 r. w części dotyczącej nakazu rozbiórki i orzekającą usunięcie obiektu budowlanego, zlokalizowanego na działce nr 104/25, położonej w obrębie D., gmina D. Odpis tej skargi przekazany został organowi odwoławczemu, a ten w dniu 18 lipca 2003 r. przesłał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.
W dniu 14 czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, do którego zgodnie z właściwością, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, przekazana została skarga B. i W. O., wpłynęło pismo procesowe skarżących, w którym zgodnie oświadczyli, że cofają, złożoną przez ich pełnomocnika, skargę na wskazaną wyżej decyzję.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) i art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm,), należało umorzyć postępowanie sądowe. Zasądzenie zwrotu kosztów sądowych nastąpiło na podstawie art. 232 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.