Uzasadnienie
Rada Nadzorcza Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich w Warszawie orzeczeniem z dnia 30 września 1987 r. skreśliła Jerzego L. z listy rzeczoznawców tego Stowarzyszenia /ust. 7 pkt 12 postanowień wykonawczych do regulaminu Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich z dnia 5 września 1985 r./.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe orzeczenie Jerzy L., zarzucając rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 156 par. 1 pkt 2 i 3 Kpa oraz art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa, wniósł o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia.
W odpowiedzi na skargę Rada Nadzorcza Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich podniosła, że w sprawie tej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ nie ma przepisów prawnych przekazujących Stowarzyszeniu rozstrzyganie jakichkolwiek spraw ze sfery administracji państwowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 par. 1 pkt 1 i par. 2 pkt 2 Kpa przepisy tego kodeksu stosuje się również w postępowaniu przed organami organizacji społecznych, gdy organizacje te są powołane do załatwiania takich spraw indywidualnych, które ze swej istoty należą do sfery działania organów administracji państwowej, a tylko z mocy upoważnienia ustawowego zostały przekazane do załatwienia określonej organizacji społecznej.
W sprawie niniejszej chodzi o skreślenie członka Stowarzyszenia Elektryków Polskich z listy rzeczoznawców tej organizacji społecznej.
Jednym ze statutowych zadań Stowarzyszenia jest prowadzenie rzeczoznawstwa z zakresu elektryki /par. 10 pkt 3 statutu Stowarzyszenia Elektryków Polskich z dnia 27 czerwca 1981 r./, a jednym z uprawnień członka zwyczajnego tej organizacji społecznej jest prawo ubiegania się o tytuł rzeczoznawcy Stowarzyszenia /par. 13 pkt 11 statutu/. Realizacja zadań w tym zakresie należy do Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia /par. 70 ust. 1 pkt 2 statutu/. Sprawa ta więc dotyczy uprawnień członka, wynikających wyłącznie z przepisów wewnątrzorganizacyjnych tego Stowarzyszenia, regulujących sposób prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie rzeczoznawstwa przez swych członków.
Chodzi więc w sprawie wyłącznie o to, czy członek Stowarzyszenia jest uprawniony do wykonywania w ramach członkostwa tej organizacji i wyłącznie na zlecenie Izby Rzeczoznawców /ust. 7 pkt 11 cytowanych postanowień wykonawczych do regulaminu/ usług objętych statutem. Tak więc sprawy nadania członkowi Stowarzyszenia Elektryków Polskich uprawnień rzeczoznawcy tego Stowarzyszenia oraz skreślenia z listy rzeczoznawców /ust. 1 pkt 9, ust. 4 pkt 1 i 2 oraz ust. 7 pkt 12 postanowień wykonawczych do regulaminu Izby Rzeczoznawców Stowarzyszenia Elektryków Polskich z dnia 5 września 1985 r./ nie są sprawami z zakresu administracji państwowej, przekazanymi przez ustawę do załatwienia organom tego Stowarzyszenia.
Skoro zatem sprawa niniejsza nie należy do spraw, o jakich mowa w art. 1 par. 1 pkt 1 i par. 2 pkt 2 Kpa, to zaskarżona w tej sprawie decyzja nie jest decyzją organu administracji państwowej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa. Skoro zaś według art. 196 par. 1 Kpa do sądu administracyjnego może być zaskarżona tylko decyzja organu administracji państwowej /przy uwzględnieniu treści art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa/ to skarga niniejsza podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 204 par. 1 Kpa, jako niedopuszczalna.